1. almakkelimef.eT.Bir nesneyi elle veya araçla tutup yerinden kaldırmak.
  2. vermekkelimef.eT.(Üzerinde, elinde veya yakınında olan bir şey için) birisine eriştirmek; iletmek; alması için ona doğru uzatmak; yararlanmasını sağlamak.
  3. gelmekkelimef.eT.Bulunulan yere başka bir yerden ulaşmak; varmak.
  4. düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
  5. kuşkelimeis.Vücudu tüylerle kaplı, sıcak kanlı, akciğerli, boynuzsu bir maddeden oluşarak uzamış çenelerine gaga, yürümeye elverişli arka üyelerine bacak, uçmaya…
  6. çıkarmakkelimef.eT.Bir şeyin çıkmasını sağlamak; içerden dışarıya hareket ettirmek.
  7. vurmakkelimef.eT.Elini veya elinde tuttuğu bir şeyi bir yere, birine, bir şeye hızla indirmek.
  8. kapıkelimeis.eT.Bir bina, çadır, araç vb. içi ile dışarısını ayıran, açılıp kapanma düzeneği olan beden boşluğu.
  9. yerikelimesf.Utanmaz.
  10. girmekkelimef.eT.Dış sayılan yerden veya ortamdan içeri geçmek; sınır veya kapı gibi belirlenmiş yerlerden iç kısma doğru ilerlemek; duhul etmek.
  11. bulmakkelimef.eT.Arama sonucunda aranan şeyi elde etmek; görmek; karşılaşmak. [Yüknekî]
  12. seskelimeis.Kulak tarafından algılanan titreşim; akustik bir dalganın doğurduğu işitme duyumu.
  13. yürekkelimeis.eT.Göğüs boşluğunda, iki akciğerin arasında yer alan, ritmik kasılmalarıyla vücudun her yanından gelen kanı akciğerlere ve oradan gelen temiz kanı da…
  14. dönmekkelimef.eT.Ekseni etrafında daire çizecek şekilde hareket etmek; dolanmak; devretmek.
  15. basmakkelimef.Ayakların tabanı ile vücudunun ağırlığını verecek şekilde yere veya bir şey üzerine çıkmak, durmak.
  16. bağlamakkelimef.eT.İp veya tel benzeri bir şeyi etrafında dolayıp düğüm yaparak tutturmak.
  17. bırakmakkelimef.Alt.Elde tutulan veya taşınan şeyi tutmaz olmak.
  18. ortakelimesf.Ara; beyn.
  19. içikelimeis.Yaşça büyük olan erkek kardeş; ağabey.
  20. çiftkelimesf.Far.İki ve ikinin katları kadar olan.
  21. sütkelimeis.eT.Kadınların ve dişi memeli hayvanların, yavrularını beslemek için memelerindeki bezler tarafından salgılanan fildişi renginde tatlımsı, besleyici…
  22. yağıkelimeis.Düşman.
  23. odakelimeis.eT.Yer; mesken.
  24. arkakelimeis.Dolaşılarak varılan taraf.
  25. ağakelimeis.Moğ.Toplum ve aile içinde kendisine saygı duyulan erkek.
  26. boğazkelimeis.Boynun ön kısmında hava borusunun geçtiği hassas ve korumasız yer; gırtlak; ümük.
  27. varmakkelimef.Erişilmek istenen bir durum ya da noktaya gelmek; yolun hedeflenen yerine ulaşmak; yetişmek; ulaşmak; yanaşmak.
  28. devekelimeis.eT.Geviş getiren memelilerden, boynu uzun, sırtında hörgücü bulunan, iri yapılı bir yük hayvanı, (Camelus).
  29. dutmakkelimef.eT.Elle kavramak; tutmak.
  30. parmakkelimeis.İnsanda el ve ayakların en son bölümünü oluşturan ucu tırnaklı, eklemli ve boğumlu oynak organlardan her biri.
  31. yarımkelimeis.Bir bütünün yarısı; bir şeyin yarısı; herhangi bir şeyin ikiye ayrılmış olan parçalarından her birisi.
  32. boşkelimesf.eT.Serbest; hür; özgür.
  33. dökmekkelimef.eT.Bir sıvıyı veya taneciklerden oluşmuş bir şeyi bulunduğu kaptan başka bir yere boşaltmak.
  34. borukelimeis.eT.Bir yerden başka bir yere sıvı veya gaz akıtmaya yarar, içi boş, uçları açık, dar ve uzun yuvarlak nesne.
  35. gelinkelimeis.eT.Evlenmek üzere hazırlanmış, süslenmiş kız.
  36. sinirkelimeis.eT.Duyu ve hareketleri beyinden organlara, organlardan beyne ulaştıran beyazımsı teller ve bu tellerin oluşturduğu demet.
  37. ağırkelimesf.eT.Hafif olmayan; yerinden zor oynatılan; tartı bakımından ağırlığı çok olan; battal; sakil.
  38. yaprakkelimeis.eT.Bitkilerde sapın üzerinde bulunan, bir bitki için gerekli olan solunum, karbon özümlenmesi ve terleme olaylarını gerçekleştiren, çoğu klorofilli,…
  39. geçirmekkelimef.eT.Geçme işini yaptırmak; geçmesini sağlamak.
  40. gemikelimeis.eT.Su üstünde yük ve insan taşımaya yarar, tekne biçiminde yapılmış büyük yüzer taşıt; sefine.
  41. yabankelimeis.eT.İnsan eli değmemiş, kimsenin yaşamadığı ıssız yer.
  42. kurmakkelimef.(Yay vb. için) germek. [Yüknekî]
  43. kaçmakkelimef.Bulunması gereken bir yerden zor kullanarak veya hileyle ayrılmak; firar etmek.
  44. kuvvetkelimeis.Ar.Bedensel güç; takat.
  45. altkelimeis.Bir nesnenin aşağı bakan yüzü, yere gelen tarafı; taban. «Bardağın altı ıslanmış.»
  46. düzenkelimeis.Bir bütünü meydana getiren birçok öge arasında zaman, yer, mantık, güzellik, ahlâk vb. açılardan kurulmuş uyumlu bağlantı; düzgünlük.
  47. eğrikelimesf.Doğru ve düzgün olmayan.
  48. takımkelimeis.Herhangi bir iş ya da işletmede belirli amaçla kullanılan, bir faaliyette gerekli olan nesnelerin, araçların, aygıtların tümü; ekipman.
  49. tatlıkelimesf.eT.Şeker tadında olan.
  50. bozmakkelimef.eT.Bir şeyi kendisinden bekleneni yerine getiremeyecek duruma düşürmek; yıkmak; kırmak; parçalamak.