orta

kelimesf.

or (ana meydan) > or-t-ū / orta / otrā

  1. 1

    {eAT}Ara; beyn.

  2. 2

    {eAT}{eT}Her iki yanında kendi cinsinden eşit miktarda şeyler bulunan.

    [DK][EUTS][Gabain]

  3. 3

    {eAT}{eT}İki şeyin arasında ve her birine eşit uzaklıkta bulunan.

    [DK][EUTS][Gabain]

  4. 4

    {eAT}{eT}Ne çok fazla ne de çok az olan; orta seviyede olan; orta büyüklükte olan; orta ağırlıkta olan.

    [DK][EUTS][Gabain]

  5. 5

    İki karşıt nitelik veya durum arasında yer alan; tutarlı; ılımlı; vasat.

  6. 6

    dbl.(Ses için) boğumlanma noktası, ağız boşluğunun orta kesiminde olan.

  7. 7

    dbl.(Ses için) tınısı açık bir ünlü ile kapalı bir ünlü arasında bulunan.

  8. 8

    {eAT}{eT}is.Bir şeyin iki ucundan da aynı uzaklıkta olan yer.

    [DK][EUTS][Gabain]

  9. 9

    Bir çemberin bütün noktalarından, kürenin yüzeyinin bütün noktalarından aynı uzaklıkta olan yer; merkez.

  10. 10

    Başlangıç ve sonu olan şeylerde başlangıç ile son arasındaki hemen hemen eşit uzaklıkta bulunan yer.

  11. 11

    Bir yerin kenarlarından aşağı yukarı eşit uzaklıkta bulunan yer.

  12. 12

    Belirli bir sürenin, dönemin, sürecin başlangıç ile bitiş noktalarının arasında tam ortada bulunan an; bu ana yakın durumda olan zaman.

  13. 13

    Siyasette kanatlar arasındaki aşırılıktan uzak konum; siyasi yelpaze üzerinde muhafazakâr eğilimle köklü reformlara yönelen eğilim arasında yer alan ılımlı siyasi görüş; ılımlılık.

  14. 14

    Yeniçeri kuruluşlarında tabur veya bölük.

  15. 15

    fiz.Bir olayın gerçekleştiği yer.

  16. 16

    mat.Orantı.

  17. 17

    spor.Güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş dereceden üçüncü ve dördüncü dereceye verilen ad; büyük orta; küçük orta.

  18. 18

    spor.Futbolda, sporculardan birinin, topu kale ağzında toplu olarak bulunan arkadaşlarına göndermek için yaptığı vuruş.

  19. 19

    Görülen, içinde bulunulan yer; meydan.

  20. 20

    Görünür, algılanır olan durum.

  21. 21

    İki ve daha çok konum arasındaki ara konum.

  22. 22

    Herkes; kamu; hiçbir kimse, kuruma ait olmayan şey; tahsis edilmemiş şey. ‘orta malı’, ‘orta sofrası’

  23. 23

    (Topluluk, kalabalık) içinde; arasında.

  24. 24

    Birçok kimse veya nesne arasında merkez ve merkeze yakın konumda bulunma durumu.

  25. 25

    Bir sınav ya da ödev kâğıdına takdir edilen, verilebilecek en yüksek notların yarısı ya da yarısına yakın değerdeki not; zayıf ile iyi arasındaki not.

  26. 26

    {ağız}Orta gün; perşembe.

    [DS]

  27. 27

    {ağız}Davar etinin but ile bel arasındaki parçası; boş böğür.

    [DS]

  28. 28

    {ağız}Orta büyüklükteki taş parçaları.

    [DS]

  29. 29

    {ağız}Yapılarda dama uzatılan uzun ağaç.

    [DS]