dutmak
kelimef.Köken
eT.tut-mak / dut-mak
دتمق دوتمق
Anlamlar
- 1
Elle kavramak; tutmak.
- 2
{eAT}Sabit kılmak.
- 3
{OsT}{eAT}Farz etmek; öyle saymak; addetmek; kabul etmek.
- 4
{eAT}Yapmak; amel etmek.
- 5
{eAT}Saklamak; korumak; gizlemek.
- 6
{eAT}İstila etmek; zaptetmek; kaplamak.
- 7
{OsT}{eAT}Kapamak; seddetmek.
- 8
{ağız}Hazırlamak.
[DS]
- 9
Elde etmek; ilzam etmek; ihtiyar etmek.
- 10
{OsT}{eAT}Gitmesine engel olmak; bırakmamak; alıkoymak.
- 11
{OsT}Kullanmak.
- 12
{OsT}Karşısına koymak.
- 13
{ağız}(Çok yağlı ya da tatlı olan yiyecek için) tıkamak; kesmek.
[DS]
- 14
{OsT}(Dişi hayvan için) çiftleştikten sonra yavruya kalmak; döllenmek.
- 15
Alevlenmek; yanmak; tutuşmak.
Bu sözcükle kurulan deyimler74
- (ayağını) çeke dutmak
- (bir yeri) yurt dutmak (tutmak)
- arka dutmak
- aru dutmak
- ayak dutmak (tutmak)
- a~lun a~lun dutmak
- becid dutmak
- boyun dutmak
- buyruk dutmak
- çadır dutmak
- çav dutmak
- cav dutmak
- çeke dutmak
- çoru dutmak (tutmak)
- dak dutmak
- davar dutmak
- dem dutmak
- diş dutmak
- doluya dutmak
- dutalağı dutmak
- dutarağı dutmak
- dutargası dutmak
- el dutmak
- elden dutmak (tutmak)
- elin dek dutmak
- erü dutmak
- eyle dutmak
- gerü dutmak
- görk dutmak
- göz dutmak
- gücün dutmak
- gussa dutmak
- horataya dutmak
- hoş dutmak
- ilerü dutmak
- ısıtma dutmak
- kapaklu dutmak
- karasın dutmak
- katar dutmak
- katı dutmak
- kendüde dutmak
- kulak dutmak
- küsü dutmak (tutmak)
- kuvvet dutmak
- oda dutmak
- pençe dutmak
- perde dutmak
- saklayu dutmak (tutmak)
- söz dutmak (tutmak)
- şum dutmak
- taallūk dutmak
- tama’ dutmak
- tanuk dutmak
- tar dutmak
- tavar dutmak
- toğru dutmak
- toğru yol dutmak
- toğru yol dutmak
- tünek dutmak (tutmak)
- uçuk dutmak (tutmak)
- ucuz dutmak (tutmak)
- uğuru dutmak
- ulu dutmak
- yaban dutmak
- yad dutmak
- yakayı dutmak
- yéyni dutmak
- yili dutmak (tutmak)
- yiyni dutmak
- yön dutmak
- yüce dutmak
- yumuş dutmak (tutmak)
- yüz dutmak
- yüzü dutmak (tutmak)