kapı

kelimeis.

eT.kā-p-mak (kapamak) > kap-aġ / kap-ıġ > kapı

  1. 1

    Bir bina, çadır, araç vb. içi ile dışarısını ayıran, açılıp kapanma düzeneği olan beden boşluğu.

  2. 2

    Bu tür boşluğu kapatmaya yarayan, bina içinde odalara girişi sağlayan, aynı zamanda kapatıldığında diğer odalarla ilişkilerini kesen bir veya daha çok kanattan meydana gelmiş eleman.

  3. 3

    Bir binanın, kurumun veya resmî dairenin ana girişi.

  4. 4

    Eskiden sur içinde bulunan şehirlerin giriş ve çıkışının yapıldığı sur açıklığı.

  5. 5

    Kişilere geçinme, barınma, yerleşme veya okuma gibi imkânların sağlandığı yer; iş yeri.

  6. 6

    Güç durumlarda yardım istenilen kişi veya kurum.

  7. 7

    Misafirlik için gidilen yer; ev gezmesi.

  8. 8

    mecaz.Gerçekleşmesi mümkün olan şey; imkân; olanak.

  9. 9

    Harcama yapılması gereken durum; ihtiyaç.

  10. 10

    mecaz.Bir yerin çok yakını.

  11. 11

    Tavlada pul dizilen yer.

  12. 12

    Sıra dağlar arasında bulunan geçit; boğaz.

  13. 13

    spor.Kayakçıların yarışta geçmek zorunda oldukları işaretli alan.

  14. 14

    {ağız}Sokak; dışarı.

    [DS]

  15. 15

    {ağız}Hükûmet.

    [DS]

  16. 16

    {ağız}Mahkeme.

    [DS]