oda

kelimeis.

eT.otāġ / ōtaġ > oda

اودا

  1. 1

    {eAT}Yer; mesken.

  2. 2

    Bir konut vb. binada salon, mutfak, banyo ve tuvalet gibi bölümler dışında kalan ve oturmak, yatmak veya çalışmak gibi işlerde kullanılan, duvarlarla çevrili, dışarıya bir veya daha çok çıkışı bulunan bölümlerden her biri; göz.

  3. 3

    Resmî bir kurumda bir iş görmek amacıyla veya çalışan bir ya da birden çok görevli için ayrılmış bölümlerden her biri.

  4. 4

    Otel, motel, hastane, klinik gibi yerlerde bir ya da birden çok kimsenin hizmetine sunulmuş bölmelerden her biri.

  5. 5

    Serbest meslek mensuplarının ortak çıkarlarını korumak, çalışmalarında kamuya yararlı olmasını sağlamak gibi amaçlarla kurulmuş, resmî ve meslekî birlik.

  6. 6

    Yeniçeri kışlasına verilen ad.

  7. 7

    Teknikte, ısı elde etmek, kimyasal tepkime sağlamak, damıtma yapmak gibi işlerde kullanılan silindir biçiminde kapalı bölmeye verilen ad. yanma odası, tepkime odası, buhar odası.

  8. 8

    Maden ocaklarında, cevher alındıktan sonra toprak içinde meydana gelen boşluk.

  9. 9

    {ağız}Evlerin dışında konukları ağırlamak için yapılmış küçük ev.

    [DS]