varmak

kelimef.

bar-mak > var-mak

  1. 1

    {ağız}Erişilmek istenen bir durum ya da noktaya gelmek; yolun hedeflenen yerine ulaşmak; yetişmek; ulaşmak; yanaşmak.

    [DS]

  2. 2

    (Kavga, tartışma vb. için) bir gelişmeden sonra hoş olmayan bir son ile bitmek.

  3. 3

    Bir çaba sonunda elde etmek; amacına ulaşmak.

  4. 4

    {ağız}Duyu organları yardımı ile iyice anlamak; özelliklerini ve niteliğini kavramak; duymak; sezmek.

    [DS]

  5. 5

    (Dil, ağız, el vb. için; olumsuz biçimde) söylemeye, yapmaya çekinmek; imtina etmek.

  6. 6

    Başka bir duruma geçmek.

  7. 7

    Toplumsal durum ve meslek itibariyle iyi bir yere ulaşmak; iyi duruma erişmek; yükselmek.

  8. 8

    {ağız}(Kadın için) bir erkekle evlenmek; kocaya varmak.

    [DS]

  9. 9

    {eAT}Geçmek; geçmişe karışmak.

  10. 10

    {OsT}{ağız}{eAT}Gitmek; yürümek.

    [DS]

  11. 11

    {eAT}(Bir nitelik için) yok olmak; gitmek; zail olmak.

  12. 12

    {OsT}{eAT}Saldırmak; hücum etmek.

  13. 13

    {ağız}(Bir yere) gelmek.

    [DS]

  14. 14

    {ağız}Gönül kırmak; dokunaklı konuşmak.

    [DS]