bulmak

kelimef.

eT.bul-mak

  1. 1

    {eT}Arama sonucunda aranan şeyi elde etmek; görmek; karşılaşmak. [Yüknekî]

    [DLT][ETY][EUTS][Gabain][Tekin][Üç İtigsizler][İKPÖy.]

  2. 2

    {eT}Rastlantı sonucu ele geçirmek; görmek.

  3. 3

    Kaybolmuş bir şeyi, bir kimseyi tekrar ele geçirmek.

  4. 4

    O zamana kadar kimsenin bilmediği, henüz yapamadığı yeni bir şey yapmak; icat etmek.

  5. 5

    Var olmasına rağmen kimsenin görmediği bir yeri veya bir şeyi ortaya çıkarmak; keşfetmek.

  6. 6

    {ağız}Ulaşmak; varmak; erişmek; değmek; iletişim kurmak.

    [DS]

  7. 7

    {eT}Sağlamak; temin etmek; edinmek.

    [İKPÖy.]

  8. 8

    {eT}Bir görüşe ve kanaate varmak; (öyle) olduğunu düşünmek.

    [İKPÖy.]

  9. 9

    Değişik bir durumda görmek.

  10. 10

    Bir kusuru, suçu yüklemek.

  11. 11

    Matematik işlemlerinde sonuca ulaşmak; çözmek.

  12. 12

    Kullanmak; yararlanmak.

  13. 13

    Uğramak.

  14. 14

    Hatırlamak; çıkarmak; anımsamak.

  15. 15

    Beklenmedik bir şekilde karşı karşıya gelmek.

  16. 16

    Elinde olmayan sebeplerle olması gerekmeyen bir ortamda ya da durumda olmak.