yaban
kelimeis.(OsT. ya:ba:n)Köken
eT.yaǻa (kuytu) > yaba-n
يابان
Anlamlar
- 1
İnsan eli değmemiş, kimsenin yaşamadığı ıssız yer.
- 2
{OsT}{ağız}{eAT}{eT}Issız ve şehirden uzak yer; ıssız kır; ıssız ova; çöl; bayır; sahra; tarla; kır.
[Bahşayiş][DS][Mühennâ]
- 3
{OsT}{ağız}{eT}Dışarı; başka memleket; uzak yer; memleket dışı.
[Bahşayiş][DS]
- 4
{ağız}Evine bağlı olmayan adam.
[DS]
- 5
{OsT}{ağız}Yabancı.
[DS]
- 6
{eT}sf.Ev veya şehir hayatından uzak olan; vahşi; yabani.
[Bahşayiş]
- 7
{eAT}Bir yerin, bölgenin halkından olmayan; oraya dışarıdan gelen; yabancı; el.
- 8
(Tamlayan olarak kullanıldığında) insanlar tarafından ekilip yetiştirilmeyen, doğada kendi hâline yetişen veya yaşayan ürün cinsi; yabani.
- 9
{OsT}(Yer için) insan eli değmemiş, değiştirilmemiş; yabani; vahşi.
- 10
{ağız}(Kişi için) kaba.
[DS]
Bu sözcükle kurulan deyimler56
- susuz yaban
- yaban ādemisi
- yaban ağası
- yaban arısı
- yaban arısıgiller
- yaban armağanı
- yaban armudu
- yaban asması
- yaban atı
- yaban ayvası
- yaban baklası
- yaban defnesi
- yaban domuzu
- yaban dutmak
- yaban enginarı
- yaban eri
- yaban eriği
- yaban eşeği
- yaban fesleğeni
- yaban geçisi (keçisi)
- yaban gülü
- yaban guşu (kuşu)
- yaban havucu
- yaban inciri
- yaban kazı
- yaban keçisi
- yaban kedisi
- yaban kekiği
- yaban kekliği
- yaban keteni
- yaban kobayı
- yaban koyunu
- yaban maydanozu
- yaban mersini
- yaban nanesi
- yaban oğlanı
- yaban ördeği
- yaban pancarı
- yaban pazısı
- yaban sığırı
- yaban soğanı
- yaban sülüğü
- yaban sümbülü
- yaban taşı
- yaban tavşanı
- yaban tavuğu
- yaban teresi
- yaban tezeği
- yaban turpu
- yaban yasemini
- yaban yazı
- yaban yér
- yaban yeri
- yaban yulafı
- yabanda komak
- yazı yaban