boru

kelimeis.

eT.bō (yans) bo-r-ġu / bo-r-ġu-y > boru

  1. 1

    Bir yerden başka bir yere sıvı veya gaz akıtmaya yarar, içi boş, uçları açık, dar ve uzun yuvarlak nesne.

  2. 2

    as.tar. Mehter ve daha önceki saltanat alameti olan tuğlarda yer alan ve nefesle çalınan perdesiz madenî çalgı; nefir.

  3. 3

    Megafon.

  4. 4

    argo.Boş söz; saçma.

  5. 5

    {ağız}Söğütten çıkarılan düdük.

    [DS]

  6. 6

    argo.Gürültü.

  7. 7

    argo.Fahişe.

  8. 8

    argo.Erkeklik organı.

  9. 9

    argo.Edilgin eşcinsel erkek.

  10. 10

    argo.sf.Kolay; zahmetsiz.

  11. 11

    argo.Anlamsız; manasız.