Ötüken
f. — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
  2. vurmakkelimef.eT.Elini veya elinde tuttuğu bir şeyi bir yere, birine, bir şeye hızla indirmek.
  3. görmekkelimef.eT.Göz aracılığı ve ışık yardımıyla nesneleri algılamak.
  4. girmekkelimef.eT.Dış sayılan yerden veya ortamdan içeri geçmek; sınır veya kapı gibi belirlenmiş yerlerden iç kısma doğru ilerlemek; duhul etmek.
  5. bırakmakkelimef.Alt.Elde tutulan veya taşınan şeyi tutmaz olmak.
  6. bulunmakkelimef.Arama sonucu veya rastlantı olarak elde edilmek. [Yüknekî]
  7. yürümekkelimef.Adım atarak ilerlemek; yol almak; ileri gitmek; gezmek; dolaşmak.
  8. kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
  9. açılmakkelimef.(Kapalı, katlı, örtülü, sarılı ve dolaşık durumda bulunan bir nesne için) açık duruma getirilmek; kapalı olma hâli kaldırılmak; açılmış olmak. .
  10. yatmakkelimef.Yere ya da bir şeyin üzerine boylu boyunca uzanmak; yatmış olmak.
  11. gezmekkelimef.eT.Hava almak, görmek, bakmak, eğlenmek gibi çeşitli amaçlarla bir yere gitmek, dolaşmak.
  12. düzmekkelimef.eT.Düzeltmek; gereksiz ve çirkin yerlerini atmak.
  13. beklemekkelimef.eT.Sabit kılmak; hareketsiz bırakmak; tespit etmek.
  14. oynatmakkelimef.Oynamasını sağlamak.
  15. tutulmakkelimef.Hakkında tutmak eylemi gerçekleştirilmek; tutulmak; alıkonulmak.
  16. atılmakkelimef.Birisi tarafından fırlatılmak; atılmak işine konu olmak.
  17. yaşamakkelimef.Canlılığını sürdürmek; hayatta olmak; sağ olmak; canlılığa ilişkin belirtiler taşımak; diri olmak.
  18. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  19. bulanmakkelimef.eT.Karıştırılmak; yoğrulmak.
  20. savurmakkelimeis.(Toprak, kül vb. için) havaya atarak rüzgârın etkisine bırakmak; saçmak; öteye beriye dağıtmak.
  21. kırılmakkelimef.Kırmak eylemine uğramak.
  22. kapanmakkelimef.(Açık bir şey için) kapalı duruma gelmek; örtünmek.
  23. kaybetmekkelimef.Ar.Sahip olunan bir şeyi elden çıkarmak; onu bulamamak.
  24. bastırmakkelimef.Bir şeyi, bir şeye basmak işini yaptırmak; basırmak; basmak; basurmak. Parmaklarını kanayan yarasına bastırıyordu.
  25. atlamakkelimef.Bir yükseklikten ayakları yerden kesilmiş olarak sıçrayıp geçmek; ; çıvmak; hoplamak; kalgımak; sekmek; sıçramak. Duvardan atlamak.
  26. kavuşmakkelimef.eT.Birleşmek; yaklaşmak; karşılaşmak.
  27. şaşırmakkelimef.Olay ve olguların nedenine akıl erdirememek; hayret etmek.
  28. depmekkelimef.eT.(Hayvan için) tepmek; çifte atmak.
  29. yırtmakkelimef.Parçalamak.
  30. boğulmakkelimef.Birinin yaptığı boğma eylemine uğramak.
  31. ayrılmakkelimef.Birlik veya bütünden kopmak, uzaklaşmak; terk etmek.
  32. serpmekkelimef.eT.Bir şeyi öteye beriye rastgele atmak; saçmak; dağıtmak.
  33. takınmakkelimef.Bir şeyi kendi kendine takmak; kendi üzerine takmak.
  34. aldırmakkelimef.Birisine almak işini yaptırmak.
  35. takılmakkelimef.Dizilmek.
  36. değişmekkelimef.eT.Bir şeyi vererek yerine başka bir şeyi almak.
  37. ezilmekkelimef.Ezik hâle getirilmek.
  38. eğilmekkelimef.eT.Eğik bir durum almak.
  39. serilmekkelimef.Sermek işi yapılmak.
  40. silinmekkelimef.Silmek eylemi yapılmak; silmek eylemine uğramak; silmek işine konu olmak.
  41. tutturmakkelimef.Tutmasını sağlamak.
  42. bükülmekkelimef.Çevrilmek; burulmak.
  43. aldırmamakkelimeDeğer ve önem vermemek.
  44. çözülmekkelimef.Bağlarından kurtulmak; açılmak.
  45. ilişmekkelimef.eT.Birbirine takılmak; yapışmak; tutuşmak.
  46. kurulmakkelimef.Üzerinde kurmak eylemi yapılmak; kurmak eylemine uğramak.
  47. seğirtmekkelimef.eT.Koşmak.
  48. yıkılmakkelimef.Yıkmak eylemi yapılmak; hakkında yıkmak eylemi gerçekleştirilmek; harap olmak ve düşmek.
  49. yortmakkelimef.Dört nala koşturmak; tırıs gitmek.
  50. büzülmekkelimef.Sıkıştırılmak suretiyle boyutları daraltılmak.