kavuşmak

kelimef.

eT.ka-b-mak > kab-ış-mak > kaġ-uş-mak

قاوشمق

  1. 1

    {eAT}{eT}Birleşmek; yaklaşmak; karşılaşmak.

    [DLT]

  2. 2

    Ayrı kalınan bir kimse ile bir araya gelmek; görüşmek.

  3. 3

    Bir yere tekrar geri dönmek.

  4. 4

    Özlediği bir şeyi yeniden elde etmek.

  5. 5

    (Nehir, yol vb. için) katılmak; karışmak.

  6. 6

    Bir araya gelmek; birleşmek.

  7. 7

    f.gçsz.Yokluğu çekilen veya çok istenen bir şeye erişmek; onu elde etmek.

  8. 8

    (Güneş için) batmak.

  9. 9

    Varmak; ulaşmak.

  10. 10

    bot.(Mantar ve yosun gibi bazı aşağı bitkiler için) üremeyi sağlamak için bir köprücük ile iki ayrı hücre birbirine bağlanmak.