bulanmak

kelimef.

eT.bul-ġan-mak > bulan-mak

بولانمق

  1. 1

    {eAT}Karıştırılmak; yoğrulmak.

  2. 2

    Bulantısı olmak.

  3. 3

    f.dönşl.Duruluğunu kaybetmek.

  4. 4

    {eAT}Salınmak; hıram etmek.

  5. 5

    Her yanı bir şeyle kaplanmış, bulaşmış olmak.

  6. 6

    Kirlenmek; lekelenmek.

  7. 7

    (Hava için) parlaklığını ve duruluğunu yitirmek.

  8. 8

    {ağız}Karışmak; temas etmek; değmek.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Hiddetlenmek.

    [DS]