yürümek

kelimef.

yōr-ı-mak > yör-i-mek

يوريمك

  1. 1

    {OsT}{eAT}{eT}Adım atarak ilerlemek; yol almak; ileri gitmek; gezmek; dolaşmak.

    [EUTS]

  2. 2

    {OsT}Hareket etmek; iş yapmak.

  3. 3

    Vücudun bazı bölümleri ya da organları ile yere basarak ilerlemek.

  4. 4

    Karada veya suda, herhangi bir yöne doğru sürekli olarak yer değiştirmek.

  5. 5

    (Çocuk, hasta vb. için) ayakları üzerinde gezecek, dolaşacak duruma gelmek.

  6. 6

    {eAT}Ayrılıp gitmek; belli etmeden uzaklaşmak.

  7. 7

    Yol almak; mesafe kat etmek.

  8. 8

    Bir yere kadar gelmek; oraya ulaşmak; orayı kaplamak.

  9. 9

    mecaz.(İş vb. için) gereği gibi yapılmak; belli biçimde ilerlemek; gitmek.

  10. 10

    Üzerine doğru gitmek; akın etmek; saldırmak; hücum etmek.

  11. 11

    (İş, davranış vb. için) sonuç alıncaya kadar sürdürmek.

  12. 12

    (Faiz için) hesap edilmek; işlemek.

  13. 13

    (Zaman, ömür, hayat vb. için) geçmek; ilerlemek; değişmek.

  14. 14

    Bir işte ileri gitmek.

  15. 15

    argo.Ölmek.

  16. 16

    argo.Çalınmak; kaybolmak.

  17. 17

    {OsT}Geçer olmak; tedavül etmek.

  18. 18

    {eAT}Hareket etmek; dönmek; devretmek.

  19. 19

    {eAT}Hücum etmek; saldırmak.

  20. 20

    f.gçl.(Yol, mesafe vb. için) yayan geçmek; yayan gitmek.

  21. 21

    {OsT}{eAT}Etkili olmak; geçerli olmak; nafiz olmak.

  22. 22

    {OsT}yard. f.Sürerlik fiili yapar; ... durur; ... devam eder. ( “... beyhude laf urup öğünüp yürür.” et-Tuhfetü’s-Seniyye,16.yy.)