ayrılmak

kelimef.

eT aḏ-(ı)r-ıl-mak / ay-rı-l-mak

  1. 1

    {eT}Birlik veya bütünden kopmak, uzaklaşmak; terk etmek.

    [Mühennâ]

  2. 2

    {eAT}Seçilenlerle birlikte bir kenara çekilmek.

  3. 3

    Birlikte olduğu kimselerle ilişkisi kesilmek.

  4. 4

    Evlilik bağına son vermek; boşanmak.

  5. 5

    Birlik ve bütünlüğü bozulmak; dağılmak.

  6. 6

    Ana parçadan kopmak, ilişkisi kesilmek.

  7. 7

    Ortak özellikten, özdeşlikten çıkarak farklı bir yapı kazanmak; farklılaşmak.

  8. 8

    {eAT}Her zaman bulunduğu yerden uzaklaşmak; gitmek; göç etmek.

  9. 9

    f.edil.Belirli ölçütlere göre sınıflandırmaya tabi tutulmak.

  10. 10

    (Yer, mal vb. için) bir kişi için hazır tutulmak; tahsis edilmek.

  11. 11

    {eAT}Başkalarından ayrı olarak değerlendirilebilmek; temyiz edilmek.