ilişmek

kelimef.

eT.īl-mek > il-iş-mek

  1. 1

    {eT}Birbirine takılmak; yapışmak; tutuşmak.

    [KB]

  2. 2

    {eT}(Köpek için) çiftleşmek.

  3. 3

    {eT}Çatışmak.

    [KB]

  4. 4

    {eT}Asmakta yardımlaşmak; birlikte asmak.

    [DLT]

  5. 5

    f.dönşl.Bir şeye veya kimseye hafifçe dokunmak; değmek; takılmak.

  6. 6

    Bilinçli olarak dokunmak; ellemek; elini sürmek.

  7. 7

    Bir şeyin var olan düzenini değiştirmek, bozmak; alıp kullanmak.

  8. 8

    Bir şeyin kenarına eğreti ve geçici olarak oturmak; hemen kalkmak üzere oturmak.

  9. 9

    Birini rahatsız edecek biçimde sataşmak; ona rahat vermemek; karışmak; müdahale etmek.

  10. 10

    Konuşma ve yazmada kısaca değinmek; üzerinde biraz durmak.

  11. 11

    {ağız}Elle veya sözle şaka yapmak; takılmak.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}Irza geçmek.

    [DS]

  13. 13

    {ağız}Parlamak; tutuşmak; yanmak.

    [DS]