yırtmak

kelimef.

yırt (yans.) / yér-mek > yır-mak > yır-(ı)t-mak

يرتمق

  1. 1

    {eAT}{eT}Parçalamak.

    [Bahşayiş][DLT][EUTS][Gabain][KB][Mühennâ]

  2. 2

    (Kâğıt, karton, kumaş vb. bükülebilen, katlanabilen şeyler için) kesici bir araç kullanmaksızın iki yanından tutup çekerek parçalamak; yüzey bütünlüğünü bozmak.

  3. 3

    Üzerinde bir yırtık oluşturmak.

  4. 4

    Bastırmak; yok etmek.

  5. 5

    (Vücudun herhangi bir yeri, bir organ için) kanatacak kadar derin çizmek, sıyırmak.

  6. 6

    (Vücudun herhangi bir yeri, bir organ için) acıtmak, ağrı ile zorlamak.

  7. 7

    (Binek hayvanı için) sağrısını mahmuzla yaralayarak bindirmeye alıştırmak.

  8. 8

    (Gırtlak, kıç vb. için) zorlamak; hırpalamak.

  9. 9

    mecaz.Bir kimsenin utangaçlığını gidermek; yüzünü gözünü açmak.

  10. 10

    Güçlü ve tiz bir ses çıkararak sessizliği bozmak.

  11. 11

    argo.f.gçsz.Çok sıkıntılı, zor ve kötü bir durumdan kurtulmak.