1. almakkelimef.eT.Bir nesneyi elle veya araçla tutup yerinden kaldırmak.
  2. ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
  3. basamakkelimeis.Bir yükseklikten inmek veya bir yüksekliğe çıkmak için konulmuş art arda gelen ayak konulacak düzlükler; basacak.
  4. bölmekelimeis.Bölmek eylemi.
  5. bölükkelimeis.Bütünden ayrılmış parça; kısım.
  6. bölümkelimeis.Bölünen bir bütünün parçalarından her biri.
  7. çapkelimeis.Cisimlerin genişliği; kutur.
  8. çarpankelimeis.Çarpmak işini yapan.
  9. çarpmakelimeis.Çarpmak eylemi veya işlemi.
  10. çemberkelimeis.Far.Bir merkeze aynı uzaklıkta bulunan noktaların meydana getirdiği kapalı eğri; daire; halka.
  11. çıkarmakkelimef.eT.Bir şeyin çıkmasını sağlamak; içerden dışarıya hareket ettirmek.
  12. çıkmakkelimef.Bir yerden, bir yerin içinden dışarı varmak. : Evden çıktılar.
  13. çizmekkelimef.Çizgi çekmek.
  14. çözmekkelimef.eT.Bağlı olan bir şeyin düğümünü açmak; bağından kurtarmak.
  15. dikmekelimeis.eT.Bir şeyi dik olarak yerleştirme eylemi.
  16. dizikelimeis.eT.Bir ipliğe veya tele sıralanmış nesnelerin meydana getirdiği bütün.
  17. düvelkelimeis.Yamuk (geometrik şekil).
  18. düzgünlükkelimeis.Düzgün ve muntazam olma durumu.
  19. eğrikelimesf.Doğru ve düzgün olmayan.
  20. harmankelimeis.Far.Dövülmek için bir yere toplanmış ekin yığını.
  21. harmanlamakkelimef.Harman hâline getirmek.
  22. indirmekelimeis.Birinin veya bir şeyin yukarıdan aşağıya inmesini sağlama eylemi.
  23. irdelemekkelimef.eT.Bir konunun ele alınıp incelenmesi gereken bütün yönlerini tek tek değerlendirip incelemek; tetkik etmek.
  24. kalankelimesf.Kalmak işini yapan.
  25. kapakkelimeis.eT.Kapların ağızlarını veya üstlerini örtmeye yarayan hareketli parça.
  26. kesenkelimesf.Kesmek işini yapan.
  27. kesişmekkelimef.Birbirini kesmek.
  28. kesmekelimeis.Kesici aletlerle kesip parçalara ayırmak işi; kesmek eylemi.
  29. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  30. köşekelimeis.Far.İki çizgi veya düzlemin kesiştiği nokta.
  31. kümekelimeis.Küçük bir tümsek meydana getirecek kadar yığın, birikinti.
  32. kuşakkelimeis.eT.Çeşitli amaçlarla bele sarılan, kaba kumaş veya örgüden yapılan enli şerit.
  33. kuvvetkelimeis.Ar.Bedensel güç; takat.
  34. mücessemkelimesf.Ar.Cisim halinde olan; tecessüm etmiş.
  35. orankelimesf.Kesen.
  36. ortakelimesf.Ara; beyn.
  37. ovalkelimesf.Lat.Yumurta biçiminde; yumurtamsı; söbe; beyzi.
  38. oylumkelimesf.İçi oyularak çukur duruma getirilmiş.
  39. parçakelimeis.Far.Bir bütünden alınan, bölünen, ayrı sayılan veya arta kalan kısım; bölüntü.
  40. paykelimeis.Sansk.Birden çok kişi arasında bölüşülen bir bütünden her birine düşen miktar; hisse; hak.
  41. sarımkelimeis.Sarmak eylemi; sarma.
  42. şekilkelimeis.Ar.Nesnelerin görüşünü ortaya koyan dış çizgilerin düzeni; dış görünüş; biçim.
  43. şeritkelimeis.Ar.Hurma lifinden örülmüş ip.
  44. sırakelimeis.Aynı çizgi üzerinde, yan yana veya art arda dizilmiş şey veya kimselerin tümü.
  45. tabankelimeis.Ayağın yere basan alt yüzü.
  46. tepekelimeis.Bir şeyin en üstte kalan bölümü.
  47. toplamakelimeis.Toplamak eylemi.
  48. üstkelimeis.eT.Gök yüzüne bakan yüz; üst yüzey. .
  49. vurmakkelimef.eT.Elini veya elinde tuttuğu bir şeyi bir yere, birine, bir şeye hızla indirmek.
  50. yankelimeis.Taraf.