kök

Anlamlar

1. 1

   {eT}Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]

   [DK][DLT][KB]

2. 2

   mecaz.(Bir olay, durum vb. için) başlangıç noktası; temel; kaynak; köken.

3. 3

   Dip; temel; esas.

4. 4

   {eT}Soy.

   [DK]

5. 5

   Bir bitkinin toprak altına doğru uzayan, bitkiyi toprağa bağlayan ve topraktan suda erimiş besi maddelerine alarak bitkinin gövdesine ileten kısım.

6. 6

   gnşl.(Diş, saç, sinir vb. için) köke benzeyen gömülü bölüm.

7. 7

   (Köküyle sökülen sebze vb. için) tane, adet.

8. 8

   İlaç olarak kullanılan bazı bitkilerde toprak altı yumrusu.

9. 9

   mecaz.Bir şeyin geçmişle olan bağı.

10. 10

    mecaz.Bir kimseyi bir yere bağlayan manevi ve duygusal bağ.

11. 11

    dbl.Bir kelimede, yapım ekleri çıkarıldıktan sonra kalan anlamlı bölüm.

12. 12

    huk.Bir zümre içinde yer alan bir mirasçının füruu ile birlikte meydana getirdiği topluluk.

13. 13

    jeol.Katmanların toprak altında kalan kısmı.

14. 14

    kim.Birçok tepkimeye değişmeden girebilen atom grubu.

15. 15

    mat.(Denklemde) bilinmeyenin yerine konulduğunda eşitliği sağlayan değer.

16. 16

    tıp.Bir organın, bir urun çıkış noktası.

17. 17

    biy.Bir organın bağlantı noktası.

18. 18

    Dantelde asıl motife geçişi sağlayan üçgen veya dörtgen biçimli motif; köprü.

19. 19

    {eT}Dikiş yeri; teyel.

    [Nevâyî]

20. 20

    {ağız}Pancar.

    [DS]

21. 21

    {ağız}Salebin yumrusu.

    [DS]