taban

Anlamlar

1. 1

   {eT}Ayağın yere basan alt yüzü.

   [Bahşayiş][DLT]

2. 2

   Ayakkabıların yere değen dayanıklı bölümü.

3. 3

   Bir yapıda üzerinde dolaşılan, ayak basılan yüzey; zemin.

4. 4

   Herhangi bir eşyanın alt yüzü.

5. 5

   {ağız}Tekerlek çemberi.

   [DS]

6. 6

   Büyük kitle hâlindeki yapı veya yapı ögesinin yere ya da bir başka kitlenin üzerine oturduğu yüzey; oturma yüzü; kaide.

7. 7

   Bir şeyin daha aşağı inilemeyecek en alt kısmı; alt sınır.

8. 8

   Yöneticilere karşıt olarak bir toplumu oluşturan ve yönetime katılmayan asıl kitle.

9. 9

   {OsT}Binalarda çatının, üzerine dayandığı ağaç.

   [Bürhan-ı Katı’]

10. 10

    coğ.Bir ırmağın en derin yeri.

11. 11

    mat.Bir cismin ya da geometrik şeklin yüksekliğini bilmek için tepe noktasından dik inilen yüzey ya da kenar; kaide.

12. 12

    mat.Bir üslü sayıda, üssü alınacak sayı.

13. 13

    fiz.Bir transistorda, yayıcı ile otomatik anahtar arasında yer alan akım veya gerilim kontrolünü sağlayan katman.

14. 14

    dnz.Dikey duran seren ya da yelken direğinin alt bölümü.

15. 15

    {ağız}Temel ilke; temel; baz; asıl.

    [DS]

16. 16

    {eT}bot.Devetabanı, (Plante du pied).

    [DLT][EUTS]

17. 17

    {eT}Dağ geçidi.

    [EUTS]

18. 18

    {ağız}Evlerin zemin katı.

    [DS]

19. 19

    {ağız}Toprak zeminli ev.

    [DS]

20. 20

    {ağız}Direkler üzerine oturtulmuş ambar veya odanın tabanına yerleştirilen kare kesitli ağaç kirişler.

    [DS]

21. 21

    {ağız}Tarlanın çukur yeri.

    [DS]

22. 22

    {ağız}Toprağı verimli tarla.

    [DS]

23. 23

    {ağız}Tarlanın düz yeri.

    [DS]

24. 24

    {ağız}Topuk.

    [DS]

25. 25

    Eskiden kılıç ve bıçak yapımında kullanılan iyi cins demire verilen ad.

26. 26

    argo.Cesaret.

27. 27

    sf.En alt sınırda olan.