harman

kelimeis.

Far.ḫırmen / ḫarmen

حرمن

  1. 1

    Dövülmek için bir yere toplanmış ekin yığını.

  2. 2

    Bir yere yığılmış bulunan tahıl demetlerinin üzerinden döven geçirilerek tanelerini saplarından ayırma işi.

  3. 3

    Bu işin yapıldığı yer.

  4. 4

    Bu işleri yapma zamanı.

  5. 5

    Çay, tütün vb. şeylerin birkaç çeşidinden birer parça koyarak karıştırma işlemi.

  6. 6

    mat.Sayfa veya kopya sayısına göre ve ciltlenmek üzere düzenlenmiş basılı kâğıt demeti.

  7. 7

    İyileri ayrıldıktan sonra arta kalan kömür.

  8. 8

    argo.sf.Esrar içip çakır keyif olan.

  9. 9

    {ağız}Tepe.

    [DS]