tepe

kelimeis.(zirve, doruk)

Gülensoy

  1. 1

    {eT}Bir şeyin en üstte kalan bölümü.

    [Mühennâ]

  2. 2

    coğ.Yamaçları az eğimli, çoğunlukla kendi başına bulunan, fazla yüksek olmamakla birlikte etrafına göre birkaç yüz metre yüksekliğinde yeryüzü şekli; engebe; küçük dağ.

  3. 3

    Bir yerin veya bir şeyin hizasının tam üstü.

  4. 4

    Birinin yanı başı; baş ucu.

  5. 5

    anat.Kafanın iki kulak arasında kalan üst bölümü; başın üst kısmı.

  6. 6

    mat.Üçgenin köşelerinden her biri; ikizkenar üçgen ya da kesmede tabanın karşısındaki köşe.

  7. 7

    {ağız}Tütün bitkisinin yukarıya doğru en sonuncu yani beşinci tabaka yaprakları.

    [DS]