500+ madde
- ayakkelimeis.eT.İnsan ve hayvanlarda yere basmaya ve yürümeye yarayan organ.
- yolkelimeis.Karada, havada, suda bir yerden bir yere gitmeyi sağlayan hat; tarik.
- yankelimeis.Taraf.
- dilkelimeis.eT.Ağız boşluğunda yer alan, arka kısmıyla ağız tabanına bağlanan, tat almağa, yutkunmaya ve konuşmaya yarar, çizgili kaslardan meydana gelmiş, uzun,…
- içkelimeis.Herhangi bir yer, alan, cisim veya durumun sınırları arasında kalan yer; dahil.
- sonkelimesf.Sıralamada sonuncu olan; kendisinden sonra hiçbir şey gelmeyen; en arkada bulunan; arkadan gelen; ötekilerden sonra gelen.
- bağlantıkelimeis.Bağlanma hâli.
- elkelimeis.eT.Kolun bilekten itibaren parmak uçlarına kadar olan ve tutmaya, iş yapmaya, dokunmaya uygun bölümü.
- gergikelimeis.Perde.
- izkelimeis.eT.Yerde ve deride uzunlamasına olan çizik.
- tırnakkelimeis.İnsan ve bazı hayvanların el ve ayak parmaklarının üst ucunda yüzeysel olarak yer alan boynuzsu tabaka.
- boğazkelimeis.Boynun ön kısmında hava borusunun geçtiği hassas ve korumasız yer; gırtlak; ümük.
- bölmekelimeis.Bölmek eylemi.
- dişkelimeis.Çene kemiklerinin üzerine dizili, koparıp ısırmaya ve çiğnemeye yarar beyaz ve sert organlardan her biri.
- göbekkelimeis.eT.Memelilerde göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında kalan çukurluk.
- parmakkelimeis.İnsanda el ve ayakların en son bölümünü oluşturan ucu tırnaklı, eklemli ve boğumlu oynak organlardan her biri.
- taçkelimeis.Far.Bir üstünlük, seçkinlik ya da bir ödül sembolü olarak başa takılan çiçek ya da yapraklardan oluşmuş başlık.
- tarakkelimeis.eT.Saçları düzeltmeye, tellerini ayırmaya yarayan plastik, kemik, boynuz, şimşir gibi maddelerden yapılma, iç tarafı ince uzun dişli alet.
- kordonkelimeis.Lat.Çoğunlukla ipekten yapılma kalın ip.
- örgükelimeis.Örmek eylemi sonucunda ortaya çıkan şey.
- ciğerkelimeis.Far.Karnın sağ üst kısmına yerleşmiş bulunan, kan depolanması, mikroplardan süzülmesi, safra salgılanması, şeker ve şeker türleri ile yağ ve proteinlerin…
- dalakkelimeis.eT.Midenin arkasında, diyaframın altında, sol böbreğin üstünde, yassı ve uzunca, bol damarlı gevşek bir dokuya sahip, ölü alyuvarları toplayan, akyuvar…
- ibikkelimeis.eT.Horoz, hindi gibi hayvanların başlarında bulunan etli kırmızı çıkıntı veya tüylerden yapılmış taç biçimindeki püskül.
- kemerkelimeis.Far.Kalın kumaş, deri veya sentetik maddeden yapılma, bele dolandıktan sonra iki ucu birbirine bir toka ile tutturulan bel bağı.
- kümbetkelimeis.Far.Tepe.
- yürekkelimeis.eT.Göğüs boşluğunda, iki akciğerin arasında yer alan, ritmik kasılmalarıyla vücudun her yanından gelen kanı akciğerlere ve oradan gelen temiz kanı da…
- kanalkelimeis.İt.Kamış oluk.
- dalkelimeis.eT.Ağaçlarda ayrılan odunsu uzantılardan her biri.
- damarkelimeis.eT.Canlı varlıkların kan dolaşımını sağlayan kanal.
- gözenekkelimeis.Bir arada bulunan birçok delikten her biri. [Kamus]
- kesekelimeis.Far.İçine para, tütün vb. konulan ve cepte taşınan, kumaş veya örgüden yapılma küçük torba.
- şebekekelimeis.Ar.Avcı veya balıkçı ağı.
- sahnkelimeis.Ar.Avlu.
- sapkelimeis.eT.Bir bitkinin eksenini meydana getiren, dal, yaprak ve çiçeklerini taşıyan, ağaçlarda kalınlaşarak odunlaşan, çoğunlukla toprak üstünde bulunan ve…
- fekkelimeis.Ar.Ayırma; açma.
- geçitkelimeis.Geçmeye yarar yer; geçecek yer.
- göğüskelimeis.eT.Gövdenin boyun ile karın arasında yer alan, solunum ve dolaşım organlarını içine alan kısmı; toraks.
- lokmakelimeis.Ar.Ağza bir defada götürülebilecek büyüklükte katı yiyecek miktarı; küçük bir yiyecek parçası; sokum.
- mahmuzkelimeAr.Çizmenin arkasına takılan, binek hayvanını dürterek hızlanmasını sağlamak için yapılmış metal çıkıntı.
- sistemkelimeis.Lat.Bilimsel bir bütün veya bir öğreti meydana getirebilecek biçimde birbirine bağlı ilkeler topluluğu; dizge.
- karınkelimeis.İnsan ve hayvanlarda gövdenin kaburga altından kasıklara kadar olan ön bölümü; bu bölümde yer alan iç organların tümü. [Yüknekî]
- belkelimeis.eT.Kol ve bacakların birleştiği yer; bel.
- çenekelimeis.Ağızda alt sıra dişleri taşıyan kemik; yüzün alt bölümünde yer alan ve her canlıya göre değişik biçim alan parçası.
- demetkelimeis.Yun.Uzunlamasına bir araya getirilmiş ve bir bağ ile tutturulmuş tutam; bağ; deste; bağlam.
- dirsekkelimeis.eT.Kol ile ön kolun birleştiği bölge.
- haşivkelimeis.Ar.Doldurma.
- yumurtakelimeis.Bir dişinin bedeninde oluşan, içinde yedek besin maddesi bulunan, döllenmeden sonra aynı türden bir yavrunun oluşmasını sağlayan canlı hücre;…
- ribatkelimeis.Ar.Bağ; ip.
- boyunkelimeis.eT.Gövdenin baş ile omuz arasında kalan kısmı; âdem elması; boğaz; emik; imik; ümük; sakak.
- aygıtkelimeis.Bir iş gördürmek amacıyla meydana getirilmiş pek çok parçalardan meydana gelen düzenek; alet; aparat; cihaz; düzenek; ısdar; sistem.