bağlantı

kelimeis.

bağ-la-ntı

  1. 1

    Bağlanma hâli.

  2. 2

    Birden çok şeyin birbiri ile ilgili olma durumu; irtibat; rabıta.

  3. 3

    Bir bütünü oluşturan parçaların ve bölümlerin art arda gelmesi.

  4. 4

    Birbirine bağlı kavramlar ve nesneler arasında ilişkiyi sağlayan bağ.

  5. 5

    müz.Notalar arasında süre bakımından düzenleme yapılacağını belirten eğik çizgi.

  6. 6

    {ağız}mim.Bir yapının çeşitli bölümlerini birbirine bağlayan sistem; binanın dayanımını artırmak için köşelere konulan kılıç biçimindeki demir veya köşebentler; duvarlar arasına yatay olarak konulan ağaçlar; .

    [DS]

  7. 7

    anat.Bir kasın iskelete bitiştiği yer.

  8. 8

    {ağız}Damın mukavemetini artırmak için kullanılan ağaç.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Bir işin veya sözün sonu; sonuç; netice.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Arabaya ekin demetleri sarıldıktan sonra bağlamayı kolaylaştırmak için en üste konulan deste.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}Bir saz demetini bağlayan saz parçası.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}Arabalarda dingil üzerindeki parçaları birbirine bağlayan demir.

    [DS]

  13. 13

    {ağız}Araba sandığını alt kısma bağlayan büyük çiviler.

    [DS]

  14. 14

    {ağız}Bağıt; mukavele.

    [DS]

  15. 15

    {ağız}Taş ya da tuğla yığma binalarda duvar üstlerine atılan beton kuşak; hatıl.

    [DS]

  16. 16

    {ağız}İki şeyin birbiri ile birleştiği yer; kavşak.

    [DS]

  17. 17

    {ağız}Paragraf; bent; fıkra.

    [DS]

  18. 18

    {ağız}Çocuğu olmayanların baş vurduğu, dede adı verilen büyücü.

    [DS]