sistem

kelimeis.

Lat.systema (bütün) > Fr. système

  1. 1

    Bilimsel bir bütün veya bir öğreti meydana getirebilecek biçimde birbirine bağlı ilkeler topluluğu; dizge.

  2. 2

    Olayları yargılamak veya sınıflandırmak için baş vurulan ön yargılar bütünü.

  3. 3

    Belli bir amaca ulaşmak veya bir bütün elde etmek için bir araya gelmiş parçalar.

  4. 4

    Bir sonuç elde etmeye yarayan usuller düzeni; yol.

  5. 5

    Değişik ögelerden oluşan ve belli bir işlevi yerine getiren düzenek; teçhizat; tertibat.

  6. 6

    bsy.Birlikte kullanılan malzeme ve işlem metotlarının belirli bir tipini meydana getiren ünitelerin tümü.

  7. 7

    Başlangıçta birbirinden ayrı olarak düşünülmüş, farklı işlerde kullanılan bir çok makineden meydana gelen bütün.

  8. 8

    anat.Belirli bir doku başta olmakla birlikte çeşitli dokulardan oluşan ve vücudun hemen her tarafında yaygın bulunan organlar topluluğu.

  9. 9

    Bir işletmede çeşitli metotların uygulanmasına imkân veren yöntem ve araçların bütünü; model; tip.

  10. 10

    Yönetim, yürütme ve sosyal kurumlaşma biçimi; toplumsal düzen; rejim.