tırnak

kelimeis.-ğı

tırna-mak (kaşınmak) > tır~ā-k > tırnak

  1. 1

    {eT}İnsan ve bazı hayvanların el ve ayak parmaklarının üst ucunda yüzeysel olarak yer alan boynuzsu tabaka.

    [EUTS]

  2. 2

    Kimi araçların etkin parçalarının ucunda bulunan kıvrıklık.

  3. 3

    anat.Göz çukurunun iç çeperinde bulunan küçük dört köşe ince kemik.

  4. 4

    Bir ateşli silahta, ateşleme sonunda mermi kovanının geri itilmesini sağlayan küçük çıkıntı.

  5. 5

    Ciltçilikte tek sayfaları tutturmak için sayfanın kenarında bırakılan şerit.

  6. 6

    Bir dam örtüsünü yerinde tutturmaya yarayan madenî parça.

  7. 7

    Mücevhercilikte, yüzük kaşını tutturmak için kaşın üzerine dönen madenî parça.

  8. 8

    Sütun gövdesini oturtmalığa bağlayan pençe biçimindeki kavrayıcı öge.

  9. 9

    Böceklerin ayağında bulunan çengel biçimindeki uzantıların her birine verilen ad.

  10. 10

    dnz.Gemi demirinin dibe tutunmasını sağlayan yassı ve çıkıntılı kısım.

  11. 11

    Bir duvar yüzeyinde çıkıntı yapan taş, tuğla vb.

  12. 12

    Heykel dökümünde kalıp parçalarının birbirine birleştirilmesinde kolaylık sağlayan çıkıntıların her biri.

  13. 13

    Kanun çalmakta kullanılan ve parmak ucuna getirilerek kullanılan mızrap.

  14. 14

    Tenekecilerin delik açmakta kullandıkları alet; keski.

  15. 15

    {ağız}Kalem ucu.

    [DS]