göbek

kelimeis.

eT.köbek > göbek

  1. 1

    Memelilerde göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında kalan çukurluk.

  2. 2

    anat.Dölütte, yumurtanın dışında kalan kısımlarla bağlantısını sağlayan organların çıktığı yer.

  3. 3

    Bir iç organın çökük olan kısmı.

  4. 4

    gnşl.Yağ bağlamış şişman kişinin karnı.

  5. 5

    mecaz.Nesil; kuşak.

  6. 6

    (Şehir, ülke vb. için) orta kısım.

  7. 7

    Marul lahana gibi bazı sebze ve meyvelerin orta kısmı.

  8. 8

    Halı, kilim, örtü vb.nin süslü orta kısmı.

  9. 9

    Hızı azaltarak trafiği yönetmek için kavşaklara yapılmış yuvarlak ada; dönel kavşaktaki ada.

  10. 10

    Kağnı vb. araçların tekerleklerinin mil takılan orta bölümü.

  11. 11

    Değirmen taşının ortası.

  12. 12

    Fıçının en şişkin kısmı.

  13. 13

    {ağız}Oda tavanının ortasına yapılan süs.

    [DS]

  14. 14

    {ağız}Henüz harmana konulmamış ekin yığını; öbek.

    [DS]