örgü

kelimeis.

ör-mek2 > ör-gü

  1. 1

    Örmek eylemi sonucunda ortaya çıkan şey.

  2. 2

    Örmek eylemi.

  3. 3

    Örerek verilmiş biçim.

  4. 4

    Özel örgü makinesi, tığ veya şişlerle ilmiklerin birbirine bağlanması ile meydana getirilen giyecek ya da eşyaların genel adı.

  5. 5

    Örülmek suretiyle şekillendirilmiş saç; saçın örülü bölümü; belik.

  6. 6

    Dokumacılıkta atkı ve özgü ipliklerinin belli bir desen oluşturacak biçimde bir araya gelme, kesişme durumu.

  7. 7

    Ulaşım ve iletişim bağlantılarının ülke yüzeyine yayılışı; ağ.

  8. 8

    anat.Bazı sinir ve damarların birbirine dolaşarak oluşturdukları yumaksı durum.

  9. 9

    tiy.Konunun işlenişi, ana çizgisi veya çatısı.

  10. 10

    Taş, tuğla vb. kullanılarak meydana getirilen duvar; yapı.

  11. 11

    İstenilen boyda düzgün olarak kesilmiş taş ya da aynı biçimde hazırlanmış tuğlanın yapının o kısmına uygun düşecek ve yapının öbür kısımları ile bağlantı yapacak biçimde yerleştirilmesi.

  12. 12

    Örülmekte olunan şey; halen örme işinin devam ettiği, elde bulunan şey.

  13. 13

    sf.Örülerek meydana getirilmiş olan; örme.