ÖtükenTürkçe Sözlük

boyun

kelimeis.-ynu
#16198

Köken

eT.bo~ / boy > boy-ın > boy-un

بوين

Anlamlar

  1. 1

    {eT}anat.Gövdenin baş ile omuz arasında kalan kısmı; âdem elması; boğaz; emik; imik; ümük; sakak.

    [DLT][EUTS][Gabain]

  2. 2

    gnşl.Şişe, güğüm, testi gibi araçlarla vida gibi gereçlerin nispeten dar olan üst bölümleri.

  3. 3

    Sorumluluk; mesuliyet.

  4. 4

    {ağız}{eAT}Kefil; üst; uhde.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Bir engebenin, bir dağın keskin sırtının alçalan ve öbür yamacına geçmeye elverişli yeri.

    [DS]

  6. 6

    {eAT}Deveboynu denilen gerdanlık.

  7. 7

    {eT}Vücut.

    [EUTS]

  8. 8

    {ağız}Tomurcuk.

    [DS]