kanal

kelimeis.

İt.canál (su yolu) > Fr. canal

  1. 1

    Kamış oluk.

  2. 2

    Deniz, göl, ırmak gibi suları birbirine bağlayan, insan eliyle açılmış, ulaşıma elverişli su yolu.

  3. 3

    İki kıyı arasındaki dar deniz uzantısı.

  4. 4

    Bir sıvının bir yerden başka bir yere geçmesini sağlayan akacak yer; ark.

  5. 5

    Toprak altında sıvı ve gazların taşınmasına, akmasına imkân sağlayan oluk.

  6. 6

    Bir şehrin atık sularını toplayan kanalizasyon boruları.

  7. 7

    bilş.Bir bilişim sisteminin birimlerini, birbirine bağlayan organ.

  8. 8

    anat.Damarlar dışında uzun, silindir biçiminde boşluk.

  9. 9

    iletş.Frekans tayfının az çok geniş bir bandını kapsayan radyoelektrik haberleşme yolu.

  10. 10

    dbl.Bildirinin, konuşucudan dinleyiciye aktarılmasını sağlayan her türlü maddî gereç; oluk.

  11. 11

    Tahtanın liflerine dik yönde açılan oyuk.

  12. 12

    Yiv.