dil

kelimeis.

eT.ti-mek > tı-l (söz) > dil

دل ديل

  1. 1

    anat.Ağız boşluğunda yer alan, arka kısmıyla ağız tabanına bağlanan, tat almağa, yutkunmaya ve konuşmaya yarar, çizgili kaslardan meydana gelmiş, uzun, hareketli organ.

  2. 2

    Bir insan topluluğuna özgü, seslerden meydana gelmiş, kendine göre kuralları olan, sürekli gelişen ve değişen, bireyler tarafından iletişim kurmada kullanılan, sistemli göstergelere dayalı, toplumsal anlaşma aracı; lisan; zeban.

  3. 3

    Her insanın duygu, düşünce ve olay anlatma yetisi.

  4. 4

    Bir grubun, meslek mensubunun veya topluluğun kendine has terimlerinin ağır bastığı anlatım dizgesi. “Hukuk dili, çocuk dili.”

  5. 5

    Kullanan kişiye veya belirli bir döneme göre tanımlanan söz dağarcığı veya özel söz dizimi.

  6. 6

    mecaz.Sözlü olmamakla birlikte bildiriş görevi yapan her türlü işaret ve hareketler bütünü.

  7. 7

    mecaz.Düşünce ve duyguları anlatmaya yarar herhangi bir anlatım aracı.

  8. 8

    müz.Bazı üflemeli çalgılarda titreşerek ses çıkaran ince metal yaprak.

  9. 9

    Birçok aletin uzun, yassı ve hareketli parçası.

  10. 10

    Makaralar içindeki oluklu döner tekerlek.

  11. 11

    {ağız}{eAT}Anahtar.

    [DS]

  12. 12

    coğ.Denize doğru uzanan dar, alçak ve kumlu kara parçası.

  13. 13

    Sorguya çekilmek üzere yakalanmış tutsak ve casus.

  14. 14

    Ayakkabılarda, ayağın tümsek bölümünü örten saya uzantısı.

  15. 15

    bsy.Programlama alanında kullanılan harf ve sembollerin tümü.

  16. 16

    {eAT}Yassı ve uzun şey.

    [DK]

  17. 17

    {OsT}Düşmanın durumu hakkında bilgi edinmek için yakalanan esir.

  18. 18

    {OsT}Sözleşme.

  19. 19

    {OsT}Körfez; koy.

  20. 20

    {ağız}Kilidin içindeki dilcik.

    [DS]

  21. 21

    {ağız}Kapı mandalı.

    [DS]

  22. 22

    {ağız}Koyun ve sığırlara takılan çanın içindeki madenî parça.

    [DS]

  23. 23

    {ağız}Yazı kaleminin ucu.

    [DS]

  24. 24

    {ağız}Açkı.

    [DS]