dil
kelimeis.Köken
eT.ti-mek > tı-l (söz) > dil
دل ديل
Anlamlar
- 1
anat.Ağız boşluğunda yer alan, arka kısmıyla ağız tabanına bağlanan, tat almağa, yutkunmaya ve konuşmaya yarar, çizgili kaslardan meydana gelmiş, uzun, hareketli organ.
- 2
Bir insan topluluğuna özgü, seslerden meydana gelmiş, kendine göre kuralları olan, sürekli gelişen ve değişen, bireyler tarafından iletişim kurmada kullanılan, sistemli göstergelere dayalı, toplumsal anlaşma aracı; lisan; zeban.
- 3
Her insanın duygu, düşünce ve olay anlatma yetisi.
- 4
Bir grubun, meslek mensubunun veya topluluğun kendine has terimlerinin ağır bastığı anlatım dizgesi. “Hukuk dili, çocuk dili.”
- 5
Kullanan kişiye veya belirli bir döneme göre tanımlanan söz dağarcığı veya özel söz dizimi.
- 6
mecaz.Sözlü olmamakla birlikte bildiriş görevi yapan her türlü işaret ve hareketler bütünü.
- 7
mecaz.Düşünce ve duyguları anlatmaya yarar herhangi bir anlatım aracı.
- 8
müz.Bazı üflemeli çalgılarda titreşerek ses çıkaran ince metal yaprak.
- 9
Birçok aletin uzun, yassı ve hareketli parçası.
- 10
Makaralar içindeki oluklu döner tekerlek.
- 11
{ağız}{eAT}Anahtar.
[DS]
- 12
coğ.Denize doğru uzanan dar, alçak ve kumlu kara parçası.
- 13
Sorguya çekilmek üzere yakalanmış tutsak ve casus.
- 14
Ayakkabılarda, ayağın tümsek bölümünü örten saya uzantısı.
- 15
bsy.Programlama alanında kullanılan harf ve sembollerin tümü.
- 16
{eAT}Yassı ve uzun şey.
[DK]
- 17
{OsT}Düşmanın durumu hakkında bilgi edinmek için yakalanan esir.
- 18
{OsT}Sözleşme.
- 19
{OsT}Körfez; koy.
- 20
{ağız}Kilidin içindeki dilcik.
[DS]
- 21
{ağız}Kapı mandalı.
[DS]
- 22
{ağız}Koyun ve sığırlara takılan çanın içindeki madenî parça.
[DS]
- 23
{ağız}Yazı kaleminin ucu.
[DS]
- 24
{ağız}Açkı.
[DS]