1. argurmakkelimef.Yormak.
  2. arıtmakkelimef.Çocuğu sünnet etmek.
  3. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  4. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  5. banmakkelimef.Bağlanmak.
  6. basıkmakkelimef.Bastırmak; içine sokmak; sokmak;
  7. basınmakkelimef.Basmak; ezmek; zayıf görmek; kahretmek.
  8. bedüklemekkelimef.Büyük saymak.
  9. bertmekkelimef.Ezmek; çiğnemek; berelemek; kırmak; parçalamak.
  10. bukmakkelimef.Bükmek; kıvırmak; .
  11. bulgamakkelimef.Karıştırmak; bulaştırmak; bulamak.
  12. bükmekkelimef.eT.Bir şeyi eğmek; kıvırmak.
  13. çagılamakkelimef.Çağırmak; seslenmek.
  14. çakmakkelimef.Vurmak.
  15. çapmakkelimef.eT.(At) koşturmak; sürmek.
  16. çatmakkelimef.Odun, değnek, tüfek gibi uzun şeyler için) diğer uçları serbest kalacak biçimde bir ucundan çaprazlama kavuşturarak durdurmak, tutturmak; bir araya…
  17. çekmekkelimef.Bir cismi, başka bir cisim kendisinde var olan kuvvetin etkisi ile harekete geçirmek, yürütmek; asılmak.
  18. edikmekkelimef.Başarmak.
  19. eretmekkelimef.(Hayvan için) taşağını çıkarmak; iğdiş etmek.
  20. esenlemekkelimef.Sağlık ve mutluluk dilemek; iyi dileklerle selamlamak; esenlik dilemek.
  21. esmekkelimef.Uzatmak; germek.
  22. etikmekkelimef.Başarmak.
  23. etişmekkelimef.Barıştırmak.
  24. ırgamakkelimef.Sallamak; ırgalamak; sarsmak; yerinden oynatmak; kımıldatmak.
  25. irmekkelimef.(Duvar vb. için) yarmak; gedik açmak; çentmek.
  26. isitmekkelimef.Isıtmak. [DTL]
  27. kadıtmakkelimef.Çevirmek; döndürmek; bükmek.
  28. kanamakkelimef.eT.Kan almak; kan akıtmak; kan emmek.
  29. kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
  30. kırmakkelimef.eT.Sert şeyleri vurma veya ezme yoluyla parçalamak; parçalara ayırmak.
  31. kısganmakkelimef.Kıskanmak.
  32. koçuşmakkelimef.Kucaklamak.
  33. konuklamakkelimef.Birini misafir olarak alıkoymak; yemeğe çağırmak; misafir etmek; konuk etmek; ağırlamak.
  34. küsemekkelimef.Özlemek; arzulamak; arzu etmek; istemek; dilemek. [Yüknekî]
  35. otamakkelimef. is.Otları veya ot türünden olan bitkileri kesmek, yapraklarını budamak.
  36. oynamakkelimef.(Bir şeyi) eğlenmek, hoşça vakit geçirmek amacıyla o şeyi kendine oyuncak veya oyun aracı edinmek. Top oynayalım mı?
  37. oynatmakkelimef.Oynamasını sağlamak.
  38. sızgurmakkelimef.Sızdırmak; eritmek.
  39. sökmekkelimef.Koparmak; yarmak; yırtmak.
  40. takmakkelimef.Eklemek; ilave etmek.
  41. taplamakkelimef.Sevmek.
  42. tepmekkelimef.Dövmek; vurmak:
  43. tutmakkelimef.Tutmak; elinde bulundurmak; eliyle kavramak; kavrayarak eline almak; almak.
  44. tutturmakkelimef.Tutmasını sağlamak.
  45. türçitmekkelimef.Başlatmak.
  46. ulamakkelimef.eT.Yaklaştırmak; erdirmek; eriştirmek.
  47. üşütmekkelimef.Üşümesine neden olmak.
  48. yapmakkelimef.eT.İnşa etmek; kurmak; yaratmak.
  49. yemekkelimef.eT.Bir yiyeceği ağızda çiğneyerek yutup mideye indirmek.
  50. yırtmakkelimef.Parçalamak.