bertmek

kelimef.

bä (sert olmak) > be-r-t-mek

  1. 1

    Ezmek; çiğnemek; berelemek; kırmak; parçalamak.

    [EUTS][İKPÖy.]

  2. 2

    Vurarak sertleştirmek; pekiştirmek; sıkılaştırmak; berkitmek; sıkıştırmak.

    [İKPÖy.]

  3. 3

    Vurarak sağlamlaştırmak.

    [İKPÖy.]

  4. 4

    Çarpmak; dövmek.

    [İKPÖy.]

  5. 5

    f.gçsz.Berelenmek.

    [DLT]

  6. 6

    İncinmek; burkulmak.

  7. 7

    Üst deride yaralanma, ezilme, sıyrılma meydana gelmek.

  8. 8

    Deri altındaki dokulara kan oturmasından mor lekeler oluşmak.