banmak

kelimef.

bā-mak > ba-n-mak

  1. 1

    Bağlanmak.

    [DLT]

  2. 2

    (Okluk için) beline bağlamak; bağlanmak; kuşanmak.

    [DLT][ETY]

  3. 3

    Yemek amacıyla bir yiyeceği sulu ya da tuz, biber gibi toz bir maddeye batırıp çıkarmak.

  4. 4

    {ağız}Kap içinden hayvan gibi eğilerek ağzını batırıp su içmek.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}(Kedi, köpek vb. için) yiyeceklere dilini batırmak.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}f.dönşl.Batmak; batıp çıkmak; her tarafı bulaşmak.

    [DS]