1. adamakkelimef.eT.Ad koymak; adlandırmak; söylemek.
  2. aktarmakkelimef.eT.Bir yerden başka bir yere götürmek; taşımak; göçermek.
  3. almakkelimef.eT.Bir nesneyi elle veya araçla tutup yerinden kaldırmak.
  4. aşmakkelimef.eT.Yüksekte bulunan bir engelin üzerinden öbür tarafa geçmek; bir şeyin üstünden geçmek.
  5. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  6. atanmakkelimef.eT.Yetkili kişi adına hareket etmek üzere bir işte görevlendirilmek; tevkil kılınmak.
  7. azgurmakkelimef.eT.Yanlış yola götürmek; azdırmak; saptırmak; ayartmak.
  8. azlanmakkelimef.eT.Yanılmak; hata etmek.
  9. baymakkelimef.eT.Kelepçelemek; bağlamak; bent etmek; ipe vurmak.
  10. beklemekkelimef.eT.Sabit kılmak; hareketsiz bırakmak; tespit etmek.
  11. beklenmekkelimef.eT.Biri tarafından beklenir durumda bulunmak.
  12. bekletmekkelimef.eT.Bağlatmak; hapsettirmek.
  13. bezemekkelimef.eT.Süslemek; tezyin etmek, dekore etmek. [Yüknekî]
  14. bezmekkelimef.eT.Titremek.
  15. biçmekkelimef.eT.Herhangi bir nesneyi istenilen özellikte kesmek; . [Yüknekî]
  16. birikmekkelimef.eT.Birleşmek; bir olmak. [Yüknekî]
  17. boşanmakkelimef.eT.Kendini bir yerden kurtarmak; kurtulmak; serbest olmak; hür olmak; başına buyruk olmak.
  18. bozmakkelimef.eT.Bir şeyi kendisinden bekleneni yerine getiremeyecek duruma düşürmek; yıkmak; kırmak; parçalamak.
  19. bükmekkelimef.eT.Bir şeyi eğmek; kıvırmak.
  20. bulmakkelimef.eT.Arama sonucunda aranan şeyi elde etmek; görmek; karşılaşmak. [Yüknekî]
  21. çökmekkelimef.eT.Dizleri üstüne oturmak.
  22. esirmekkelimef.eT.Sarhoş olmak.
  23. eskimekkelimef.eT.Eski duruma gelmek; yıpranmak; eski olmak.
  24. evirmekkelimef.eT.Döndürmek; çevirmek.
  25. işitmekkelimef.eT.(Ses için) kulakla algılamak; duymak.
  26. işlemekkelimef.eT.Bir iş yapmak.
  27. istemekkelimef.eT.Arkasına düşmek; aramak; arzu etmek; araştırmak.
  28. kanamakkelimef.eT.Kan almak; kan akıtmak; kan emmek.
  29. kanmakkelimef.eT.Düşünce bakımından doyuma ulaşmak; ikna olmak; öylece bilmek; inanmak.
  30. katmakkelimef.eT.Bir şeyin içine, üzerine veya yanına, niceliğini artırmak veya niteliğini değiştirmek için başka bir şey eklemek; karıştırmak; ilave etmek; eklemek;…
  31. kaymakkelimef.eT.Geri dönmek; caymak.
  32. kınamakkelimef.eT.Cezalandırmak.
  33. kıskanmakkelimef.eT.Başkalarının üstünlüklerini, içinde bulundukları iyi şartları çekememek; haset etmek.
  34. kısmakkelimef.eT.(Güç, ses, yoğunluk, hacim vb. için) azaltmak; küçültmek; daha kısa yapmak; kısaltmak. .
  35. kopmakkelimef.eT.(Tel, ip, halat vb. için) üzerine uygulanan çekme kuvveti dolayısıyla iki parçaya ayrılmak.
  36. koymakkelimef.eT.Bırakmak; terk etmek; yerleştirmek; dökmek; çalkalamak. [Yüknekî]
  37. kurtulmakkelimef.eT.Tehlikeli, öldürücü bir durumu atlatmak.
  38. kurumakkelimef.eT.Islaklığını veya nemini kaybederek kuru hâle gelmek. [Yüknekî]
  39. sasımakkelimef.eT.Çürüme dolayısıyla kokmak; çürümek; kokuşmak; tefessüh etmek; fenalaşmak.
  40. satmakkelimef.eT.Bir şeyin mülkiyet hakkını, belli bir para karşılığında başka birine devretmek.
  41. saymakkelimef.eT.Aynı cinsten nesnelerin toplamının kaç tane olduğunu anlamak için birden başlamak üzere her birini art arda gelen sayılarla eşleştirmek suretiyle bir…
  42. sıkmakkelimef.eT.Bir şeyin etrafına sarılarak sıkıştırmak. .
  43. sızmakkelimef.eT.(sı:zmak) Erimek; eriyip akmak.
  44. sürmekkelimef.eT.Kovmak; sürgün etmek uzaklaştırmak
  45. uğramakkelimef.eT.Bir şeyi kast ve niyet etmek; tasarlamak; planlamak; niyetlenmek; arzulamak.
  46. ürkmekkelimef.eT.(Kişi için) bir şeyden korkup ansızın sıçramak; korkmak; korkup kaçmak; tevahhuş etmek.
  47. uzamakkelimef.eT.Uzunluğu artmak.
  48. yağmakkelimef.eT.Akmak; yağmak.
  49. yalvarmakkelimef.eT.Kendine acındırarak birinden bir şey yapmasını istemek; dileğini ısrarla istemek; saygılı biçimde bir şey istemek dileğinin yapılmasını istemek;…
  50. yapışmakkelimef.eT.Yapıştırıcı bir maddenin etkisi ile bir yüzeye, oradan ayrılmayacak, kopmayacak biçimde sımsıkı bağlanmak; orada sabitleşmek; kalmak; tutunmak.