kınamak

kelimef.(kına:mak)

gçl.[-r] [-n(ı)-yor]

Köken

eT.kīn >kın-ā-mak

قنامق

1
{eAT}{eT}Cezalandırmak.
[DLT][EUTS][KB]
2
{eAT}{eT}İşkence yapmak; acı ve elem vermek; eziyet çektirmek; incitmek. [Yüknekî]
[EUTS][Gabain][KB][Nevâyî][Üç İtigsizler]
3
{eAT}Yapılan bir davranışın iyi olmadığını, kötü olduğunu belirtir biçimde söz söylemek; uygunsuz bulmak; ayıplamak; suçlamak; takbih etmek.