boşanmak

kelimef.

eT.boş-un-mak > boş-an-mak

بوشانمق

  1. 1

    {eT}Kendini bir yerden kurtarmak; kurtulmak; serbest olmak; hür olmak; başına buyruk olmak.

    [ETY][EUTS]

  2. 2

    {eT}Bağı çözülmek; boşalmak.

    [DLT]

  3. 3

    {eAT}Boş kalmak; boşalmak.

  4. 4

    Birdenbire dışarı uğramak.

  5. 5

    (Gergin bir zemberek vb. için) birdenbire çözülüp açılmak; yuvasından kurtulup fırlamak, çözülmek; kurulu hâlden serbest hâle geçmek.

  6. 6

    Birden gevşemek; hâlden düşmek.

  7. 7

    (Hayvan için) bağlarından ve iplerinden kurtulmak.

  8. 8

    (Akıcı ve yağmur için) birden ve bol akmak.

  9. 9

    Hüngür hüngür ağlamak.

  10. 10

    Söyleyeceklerini birdenbire söyleyivermek.

  11. 11

    mecaz.Derdini anlatmak.