1. afkalamakkelimef.eT.Karıştırmak; alt üst etmek; kabartmak.
  2. ağdırmakkelimef.eT.(Yük için) yük hayvanlarında bir taraftaki yükün diğerinden daha ağır olması sonucu o tarafa doğru yatmak veya devrilmek.
  3. anlamakkelimef.eT.Akıl ve zekâ yardımı ile bir şeyin ne demek olduğunu, neye işaret edildiğini kavramak; bilmek; algılamak; derk etmek.
  4. argırmakkelimef.eT.Yorulmak; zayıflamak.
  5. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  6. bekimekkelimef.eT.Sertleşmek; katılaşmak; pekişmek.
  7. beklemekkelimef.eT.Sabit kılmak; hareketsiz bırakmak; tespit etmek.
  8. beklenmekkelimef.eT.Biri tarafından beklenir durumda bulunmak.
  9. bükmekkelimef.eT.Bir şeyi eğmek; kıvırmak.
  10. bulanmakkelimef.eT.Karıştırılmak; yoğrulmak.
  11. bunmakkelimef.eT.Beğenmemek; küçümsemek.
  12. çapmakkelimef.eT.(At) koşturmak; sürmek.
  13. dalabımakkelimef.eT.Bir yere tutunarak sallanmak.
  14. dartılmakkelimef.eT.Çekmek eylemi uygulanmak.
  15. dartınmakkelimef.eT.(Birisi için) acınmak; özlemek.
  16. değişmekkelimef.eT.Bir şeyi vererek yerine başka bir şeyi almak.
  17. depmekkelimef.eT.(Hayvan için) tepmek; çifte atmak.
  18. didişmekkelimef.eT.(Kuşlar veya kümes hayvanları için) birbirini karşılıklı olarak ditmek.
  19. dikilmekkelimef.eT.Dikmek eylemi yapılmak.
  20. dımzırmakkelimef.eT.Akıtmak; damlatmak.
  21. direşmekkelimef.eT.Bir işi sonuna kadar götürmek için uğraşmak; sebat etmek; dayanmak.
  22. döletmekkelimef.eT.Yoluna koymak; düzeltmek.
  23. donanmakkelimef.eT.Kendi kendini giydirmek; giyinmek; süslenmek.
  24. dörmekkelimef.eT.(Domuz için) yeri burnu ile kazmak.
  25. dürişmekkelimef.eT.Çalışmak; çabalamak; mücadele etmek.
  26. dürüşmekkelimef.eT.Çalışmak; çabalamak; gayret etmek.
  27. düşmekkelimef.eT.(Nesneler için) kendi ağırlığının etkisi ile yukarıdan aşağı doğru hızla inmek.
  28. düzmekkelimef.eT.Düzeltmek; gereksiz ve çirkin yerlerini atmak.
  29. düzülmekkelimef.eT.Düz hâle getirilmek; sıraya sokulmak; dizilmek; yapılmak; tertip ve tanzim olunmak; hazırlanmak.
  30. eftiklemekkelimef.eT.Zaman geçirmek için oyalanmak; eğlenmek.
  31. eğilmekkelimef.eT.Eğik bir durum almak.
  32. eğirtmekkelimef.eT.Bağırtmak.
  33. eksilmekkelimef.eT.Azalmak; az duruma getirilmek.
  34. eksimekkelimef.eT.Eksilmek. [Yüknekî]
  35. eliklemekkelimef.eT.Anasız babasız çocuğu evlat edinmek.
  36. evsimekkelimef.eT.Evselemek.
  37. gezmekkelimef.eT.Hava almak, görmek, bakmak, eğlenmek gibi çeşitli amaçlarla bir yere gitmek, dolaşmak.
  38. girmekkelimef.eT.Dış sayılan yerden veya ortamdan içeri geçmek; sınır veya kapı gibi belirlenmiş yerlerden iç kısma doğru ilerlemek; duhul etmek.
  39. gizlenmekkelimef.eT.Kendisini görülemeyecek hâle getirmek; kendini gizlemek; saklanmak.
  40. gömülmekkelimef.eT.Gömülü hâle getirilmek.
  41. görmekkelimef.eT.Göz aracılığı ve ışık yardımıyla nesneleri algılamak.
  42. göymekkelimef.eT.Yakmak.
  43. hölümekkelimef.eT.Bir şeyi su ile ıslatarak nemlendirmek; tavlamak.
  44. iğeşmekkelimef.eT.İnatlaşmak; zıt gitmek; aksilik etmek.
  45. ilişmekkelimef.eT.Birbirine takılmak; yapışmak; tutuşmak.
  46. kamanmakkelimef.eT.Aciz kalmak; bunalmak; çaresizliğe düşmek.
  47. kanamakkelimef.eT.Kan almak; kan akıtmak; kan emmek.
  48. katlanmakkelimef.eT.Katlı hâle getirilmek; katlamak işi yapılmak.
  49. kavrulmakkelimef.eT.Kavurma işlemine uğramak.
  50. kavuşmakkelimef.eT.Birleşmek; yaklaşmak; karşılaşmak.