1. -akekyap. e.eT.bknz. k
  2. -anekyap. e.eT.Fiilden sıfat türeten ek. Geniş zaman kavramı içeren sıfatlar yapar: gör-en (göz), yaz-an (adam). (aynı görevde). «kanı ol zeyrekem di-y-en kişi.»…
  3. -dokekyap. e.eT.Fiillerden geçmiş zamana yönelik sıfat fiil türetir. bar-dok (varmış olan)
  4. -ekekyap. e.eT.bknz. k
  5. -ılueke.eT.Sıfat fiil yapan ve “-ılmış” değerinde kullanılır. “Sünüğe sar-ılu (sarılmış) etsiz deriyem / Semizlikten halavetten beriyem.” Pendname-i Güvehî.
  6. -ilueke.eT.bknz. ılu
  7. -ınçekyap. e.eT.Geçişsiz fiillerden sıfat türeten ek. kork-unç
  8. -la-ekyap. e.eT.İsimden fiil yapma eki. İşlek bir ektir. “Eklemek, katmak, ... şekline girmek, sağlamak” gibi anlamlar kazandıran isimden fiil türetme eki. sulamak,…
  9. -larekçek. e.eT.İsim, zamir ve çekimli fiillere gelerek topluluk, çokluk ve saygı çokluğu bildiren en işlek çokluk eki; topluluk veya bir sınıfa ait olanların…
  10. -larekyap. e.eT.Özel adlardan kişi adlarına, soyadlara, unvanlara gelerek aile kavramı katar
  11. -larekyap. e.eT.“-ları; -larda; -leyin” değeriyle zaman zarfları yapar. “Kimdir geceler (geceleri) tapuna mahrem.” Leyla ve Mecnun.
  12. -liekyap. e.eT.bknz. lı
  13. -lıekyap. e.eT.İsimden sıfat ve isim türeten ek. Bulunma, bulundurma ve sahip olma kavramları katarak sıfatlar türetir
  14. -ligüeke.eT.Birliktelik durumu eki. ini-ligü (erkek kardeşimle birlikte), kişi-ligü (kişi ile birlikte)
  15. -luekyap. e.eT.bknz. lı
  16. -lüekyap. e.eT.bknz. lı
  17. -madıneke.eT.Fiillerden zarf fiil türeten ek; zarf fiilin belirttiği eylemin, esas fiilden sonraya kaldığını ifade eder; günümüzdeki “-madan; -maksızın; -mayarak;…
  18. -matınekyap. e.eT.bknz. madın; medin
  19. -sıkekyap. e.eT.Ad soylu kelimelerden benzerlik, gibilik anlamında kelimeler türetir. ağ-la-m-sık, tan-sık.
  20. abakelimeis.eT.Abla; büyük kız kardeş; .
  21. abarmakkelimef.eT.Almak; alıp götürmek.
  22. abbakelimeis.eT.Dede; büyük baba.
  23. abcakelimeis.eT.Amca.
  24. abıcakelimeis.eT.Amca.
  25. abıkkelimesf.eT.Bozuk.
  26. abrışmakkelimef.eT.(Çocuk için) annesinin arkasına sarılmak; sırnaşmak; direnmek.
  27. kelimesf.eT.(Kişi, hayvan için) yemek ihtiyacı içinde bulunan; acıkmış. (a:ç) .
  28. açankelimezf.eT.O zaman; öyleyse.
  29. acıkelimesf.eT.Bir yiyeceğin veya bir maddenin dilde bıraktığı yakıcı, kavurucu tat.
  30. açıkelimesf.eT.Acı; acı olan; ekşi.
  31. açıkelimeeT.Acı; dert; keder; ıstırap.
  32. acıkkelimeis.eT.Acı; dert; sıkıntı; ıstırap.
  33. acıkkelimeis.eT.Öfke.
  34. açıkkelimesf.eT.Açılmış olan; katlı, sarılı, örtülü, kapalı durumda olmayan.
  35. acıklıkelimesf.eT.Acıma duygusu uyandıran; acı verecek nitelikte.
  36. acıkmakkelimef.eT.Midenin boşalması ve kandaki şeker miktarının azalması sonucu besin alma, yeme ihtiyacı ortaya çıkmak; açlık duymak.
  37. acılıkelimesf.eT.(Yiyecek maddesi için) içine acı katılmış. «Acılı Adana köftesi.»
  38. acımakkelimef.eT.Eziyet görmek; ıstırap çekmek; acı duymak.
  39. acokelimeis.eT.Amca.
  40. acukkelimeis.eT.Dert.
  41. adkelimeis.eT.Bir varlığı cins veya özel olarak diğer varlıklardan ayırt etmeye yarayan kelime; isim.
  42. adamakkelimef.eT.Ad koymak; adlandırmak; söylemek.
  43. adsızkelimesf.eT.Adı konulmamış olan (kimse).
  44. afkalamakkelimef.eT.Karıştırmak; alt üst etmek; kabartmak.
  45. kelimeis.eT.İp, tel vs.den düğümlemek suretiyle göz göz yapılmış örgü; ince iplik örgüsü; ablatya; çolun; ırıp; ığrıp.
  46. kelimeis.eT.Pantolon ve don gibi giyeceklerin iki bacak arasındaki üçgen kumaş dikişlerinin meydana getirdiği şekil; apışlık.
  47. agackelimeis.eT.bknz. ağaç
  48. agaçkelimeis.eT.Sopa; değnek.
  49. ağdırmakkelimef.eT.(Yük için) yük hayvanlarında bir taraftaki yükün diğerinden daha ağır olması sonucu o tarafa doğru yatmak veya devrilmek.
  50. ağdırmakkelimef.eT.Bir destek veya serene bağlamak suretiyle yukarılara tırmanmasını sağlamak. «Asmaları çardağa ağdırdı.»