kamanmak

kelimef.

eT.kamā-mak > kama-n-mak

  1. 1

    Aciz kalmak; bunalmak; çaresizliğe düşmek.

  2. 2

    Sıkışmak.

  3. 3

    Çok yorulmak; takatsiz kalmak.

  4. 4

    Yıkılmak; düşmek.

  5. 5

    Yüzükoyun yatmak veya düşmek.

  6. 6

    Direnmek; gitmemek.

  7. 7

    Nazlanmak.

  8. 8

    Alışmak; tutkun olmak.

  9. 9

    f.edil.Kapatılmak; yumulmak.

    [DS]