direşmek

kelimef.

eT.tīr-e-mek > tir-e-ş-mek > dire-ş-mek

  1. 1

    {ağız}Bir işi sonuna kadar götürmek için uğraşmak; sebat etmek; dayanmak.

    [DS]

  2. 2

    {ağız}Karşı gelmek.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Ayakta durmak.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Sertleşmek; katılaşmak.

    [DS]

  5. 5

    {eT}Sıkıntıdan yürüyemez olmak; çekinmek.

  6. 6

    {ağız}f.işteş.Karşılıklı ayak diremek; inatlaşmak.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}{eT}Çekişmek.

    [DS]

  8. 8

    {eT}Kapının tırkazını birlikte takmak; kapıyı birlikte dayaklamak.