dikilmek

kelimef.

eT.ti-k-mek > tik-il-mek > dik-il-mek

دكلمك

  1. 1

    Dikmek eylemi yapılmak.

  2. 2

    Kendisi hakkında dikmek eylemi uygulanmak.

  3. 3

    {OsT}Atanmak; tayin edilmek; nasbolunmak.

  4. 4

    f.dönşl.Dik duruma gelmek; dikleşmek.

  5. 5

    Ayakta hareket etmeden durmak.

  6. 6

    Birinin karşısına ansızın engel olacak biçimde çıkıvermek.

  7. 7

    (Gözler için) sabit bir noktaya hareketsiz olarak bakmak.

  8. 8

    {ağız}Vücudun herhangi bir yerine sancı saplanmak.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}f.dönşl.Ayağa kalkmak; doğrulmak.

    [DS]