1. toplamakkelimef.Buruşturarak top gibi yapmak.
  2. kalkmakkelimef.eT.Yükselmek; sıçramak; şaha kalkmak; doğrulmak; dik duruma gelmek.
  3. yükkelimeis.Ağırlık.
  4. sökmekkelimef.Koparmak; yarmak; yırtmak.
  5. dölekkelimesf.eT.Sükûn ve asayiş içinde; itaatli; sakin; huzurlu.
  6. urmakkelimef.Vurmak; saldırmak; dövmek; çarpmak.
  7. izkelimeis.eT.Yerde ve deride uzunlamasına olan çizik.
  8. savmakkelimef.Püskürtmek; bertaraf etmek.
  9. takmakkelimef.Eklemek; ilave etmek.
  10. ordukelimeis.Hakanın oturduğu şehir; başkent; beylik merkezi.
  11. ötekelimeis.Geçerek.
  12. uğramakkelimef.eT.Bir şeyi kast ve niyet etmek; tasarlamak; planlamak; niyetlenmek; arzulamak.
  13. torkelimeis.Balık ağı; sık örgülü balık ağı.
  14. taşmakkelimef.Dışarı çıkmak.
  15. artukkelimezf.Çok; sayıca fazla; pek çok; kalabalık; artık; daha çok; fazla; aşırıca; ziyade; artık; küsur. [Yüknekî]
  16. ekekelimeis.Büyük kız kardeş; abla.
  17. uzakkelimesf.Eski; ırak.
  18. tepmekkelimef.Dövmek; vurmak:
  19. kıskaçkelimeis.Bir şeyi sıkıca tutmaya yarar pense veya kerpetene benzer aletlerin genel adı.
  20. sukelimeis.eT.Kimyasal olarak bir oksijen, iki hidrojen atomundan meydana gelmiş, 0 sıcaklığında sıvı hâlde bulunan, tatsız, kokusuz, renksiz madde.
  21. kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
  22. sekükelimeis.eT.Dükkân.
  23. sokuşmakkelimef.Birbiri içine girmek.
  24. sürünmekkelimef.(Sert bir şey için) dövülerek ezilmek.
  25. tokımakkelimef.Döverek, vurmak birbirine geçirmek.
  26. ulamakkelimef.eT.Yaklaştırmak; erdirmek; eriştirmek.
  27. uzunkelimesf.Uzunluk sahibi; boylu.
  28. sanmakkelimef.Bir şeyin olma veya olmama ihtimali varken olabileceğine daha çok inanmak; zannetmek.
  29. bekkelimesf.Sabit.
  30. sıngarkelimeis.İstikamet; yön, taraf.
  31. toykelimeis.Bayram; bayram ziyafeti.
  32. tuşkelimesf.Denk; eşit; öğür; benzer; uygun; yaşıt.
  33. uzkelimesf.Usta; becerikli; mahir; akıllı; iyi; sanatkâr; anlayışlı.
  34. yoğurmakkelimef.Yoğun, sıkı, koyu duruma getirmek; koyulaştırmak.
  35. yüklemekkelimef.Yük vurmak; yüklü hâle getirmek.
  36. taskelimeis.Ar.İçine sulu yiyecek konulan, çoğunlukla metalden yapılma çukur kap; kâse.
  37. yatukkelimesf.Yere yatay olarak uzanmış olan; yüzükoyun uzanmış olan.
  38. bitikelimeis.Çin.Gökten inen kitaplardan her biri.
  39. bitigkelimeis.Yazma; yazı; harf.
  40. bitikkelimeis.Yazılmış şey.
  41. agırkelimesf.Ağır; çetin.
  42. ilkelimeis.Barış durumu; barış.
  43. kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
  44. kondurmakkelimef.Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.
  45. koşulmakkelimef.Birleştirilmek; katılmak; toplanmak; bağlanmak; tertip edilmek; öğür kılınmak.
  46. öngkelimesf.Ön; önde; önce; mukaddem; evvel.
  47. ötmekkelimef.Geçmek; arasından geçmek; bir şeyden geçerek ulaşmak; aşmak.
  48. serilmekkelimef.Sermek işi yapılmak.
  49. tölekkelimesf.Dölek; gönlü sakin kişi; sakin.
  50. tözkelimeis.Yaratılmış nesne; mahluk.