kondurmak

kelimef.

ḳō-mak > ḳō-n-mak (yerleşmek; oturmak) > ḳon-dur-maḳ

قوندرمق

  1. 1

    Yerleştirmek; oturtmak; üzerine oturtmak; iskân etmek.

    [DLT][ETY][Gabain]

  2. 2

    {OsT}{eAT}Konaklandırmak.

    [DK]

  3. 3

    {OsT}{ağız}{eAT}(Yolcu, misafir, kervan vb. için) misafir etmek; yerleştirmek.

    [DK][DS]

  4. 4

    Bir başkasına konmak eylemini yaptırmak; konmasını sağlamak.

  5. 5

    Eğreti biçimde, gelişigüzel takmak, iliştirmek.

  6. 6

    mecaz.(Olumsuz biçimde) yakıştırmak; üzerine yormak.

  7. 7

    Bir şeyi anîden ve çabucak yapıvermek; çekinmeden söyleyivermek.

  8. 8

    {ağız}Bir sözü tam yerinde ve sırasında söylemek; taşı gediğine koymak.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}İşlemede, işlenen renkleri birbiriyle uygun olarak yerli yerinde kullanmak; bağdaştırmak.

    [DS]