yatuk

kelimesf.

yat-mak > yat-uk

ياتوق يتوق

  1. 1

    Yere yatay olarak uzanmış olan; yüzükoyun uzanmış olan.

  2. 2

    Atılan ve unutulan (her şey).

    [DLT]

  3. 3

    Tembel; (Oğuzlar için) şehirlerden hiç çıkmayan.

    [DLT]

  4. 4

    Kibar; nazik.

  5. 5

    Yassı; yatık.

    [Bahşayiş]

  6. 6

    is.Arışı yün, argacı pamuk bir tür dokuma.

    [DLT]

  7. 7

    Kanun, santur gibi diz üzerine yatırılarak çalınan sazların genel adı.

  8. 8

    {OsT}{eAT}Ağzı dar, boğazı kısa, karnı yassı su kabı.

  9. 9

    {ağız}Saklanan ve kullanılmayan nesne.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Ambar.

    [DS]