ÖtükenTürkçe Sözlük

töz

kelimeis.(tö:z)
{eT}

Köken

tö-mek (oluşturmak) > tu-z

توز

Anlamlar

  1. 1

    Yaratılmış nesne; mahluk.

  2. 2

    {eAT}Tabiat.

    [Üç İtigsizler]

  3. 3

    İlk ruhlar; ezelden beri var olan.

  4. 4

    Kök; köken; esas; menşe; mebde.

    [KB][Üç İtigsizler][İKPÖy.]

  5. 5

    Damar; unsur; aslî cevher.

    [EUTS][Gabain]

  6. 6

    Asalet.

    [EUTS]

  7. 7

    {eAT}Temel; esas; asıl.

  8. 8

    Umde (1935).

  9. 9

    fel.Değişen nesnelerin hiçbir değişikliğe uğramadan kaldığı kabul edilen kavram; cevher, (1942).