tokımak

kelimef.(tokı:mak)

tok (yans.) > tok-ī-mak

  1. 1

    Döverek, vurmak birbirine geçirmek.

    [ARAT][ETY][KB]

  2. 2

    (İnsan için) dövmek; çarpmak; vurmak. [İKPÖy.

    [DLT][EUTS][Gabain]

  3. 3

    (Demir için) dövmek; vurmak; çakmak; kakmak; ezmek; çekiçlemek.

    [DLT][EUTS][İKPÖy.]

  4. 4

    Tıklatmak; çalmak.

    [KB][İKPÖy.]

  5. 5

    Dokuma mekiğini atmak; argaçlamak.

    [DLT][ETY][Gabain][KB][İKPÖy.]

  6. 6

    Sokmak;

    [EUTS][Gabain]

  7. 7

    Tepinmek.

    [EUTS][Gabain]

  8. 8

    Batırmak.

    [DLT]

  9. 9

    Kurmak.

    [Gabain]

  10. 10

    Götürmek.

    [DLT]

  11. 11

    Savaşta mağlup etmek.

    [ETY]