1. basamakkelimeis.Bir yükseklikten inmek veya bir yüksekliğe çıkmak için konulmuş art arda gelen ayak konulacak düzlükler; basacak.
  2. bölmekkelimef.Bir bütünü iki ve daha çok parçalara ayırmak; taksim etmek.
  3. bölümkelimeis.Bölünen bir bütünün parçalarından her biri.
  4. boyutkelimeis.Bir cismin herhangi bir yöndeki uzanımı; buut, (1937).
  5. çapkelimeis.Cisimlerin genişliği; kutur.
  6. çıkarmakkelimef.eT.Bir şeyin çıkmasını sağlamak; içerden dışarıya hareket ettirmek.
  7. çıkmakkelimef.Bir yerden, bir yerin içinden dışarı varmak. : Evden çıktılar.
  8. doğrukelimesf.eT.Bir noktadan diğer noktaya kadar hiç eğilip bükülmeden, yön değiştirmeden, dümdüz uzanan.
  9. eğilmekelimeis.Eğik bir durum alma; eğilmek eylemi.
  10. eğrikelimesf.Doğru ve düzgün olmayan.
  11. grupkelimeis.İt.Aynı yerde, aynı cinsten bulunan nesne veya kişiler topluluğu; küme; öbek.
  12. inhinakelimeis.Ar.Eğilme; eğrilme.
  13. kaviskelimeis.Ar.Yay; eğri.
  14. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  15. köşekelimeis.Far.İki çizgi veya düzlemin kesiştiği nokta.
  16. koşutkelimesf.(Doğru ve düzlemler için) ortak noktaları bulunmayan, birbirini kesmeyen; paralel; muvazi, (1944).
  17. kuşakkelimeis.eT.Çeşitli amaçlarla bele sarılan, kaba kumaş veya örgüden yapılan enli şerit.
  18. kuvvetkelimeis.Ar.Bedensel güç; takat.
  19. ma'kûskelimesf.Ar.Baş aşağı getirilmiş; ters çevrilmiş.
  20. merkezkelimeis.Ar.Bir dairenin veya küresel yüzeyin bütün noktalarına eşit uzaklıkta bulunan iç nokta; özek.
  21. meyilkelimeis.Ar.Belirli bir düzlemle dik açı yapmadan duran şeyin durumu; eğim; eğiklik.
  22. mizankelimeis.Ar.Tartma işlemini yapmakta kullanılan alet; tartı; terazi; ölçü aleti.
  23. mu'adelekelimeis.Ar.Eşitlik; denklik; beraberlik.
  24. mücessemkelimesf.Ar.Cisim halinde olan; tecessüm etmiş.
  25. müspetkelimesf.Ar.İspat edilmiş; sağlam kanıtlara dayandırılmış olan; sağlam.
  26. müstakimkelimesf.Ar.Doğru; düz.
  27. mütekabilkelimesf.Ar.Karşılıklı olan; birbirinin karşısında olan; yüz yüze bakan.
  28. mütevellitkelimesf.Ar.Dünyaya gelen; doğan.
  29. noktakelimeis.Ar.Çok küçük boyutlu işaret ögesi.
  30. parçakelimeis.Far.Bir bütünden alınan, bölünen, ayrı sayılan veya arta kalan kısım; bölüntü.
  31. sabitkelimesf.Ar.Yerinden oynamayan; yer değiştirmeyen; durağan.
  32. sıfırkelimeis.Ar.Boş.
  33. sıfırlamakkelimef.Bir denklemde bilinen ve bilinmeyen nicelikleri eşitliğin bir tarafında toplamak; sıfıra eşitlemek.
  34. sonsuzkelimesf.Sonu olmayan; hiç bitmeyen.
  35. sütunkelimeis.Yun.Taş, mermer vb. malzemeden yapılan, genellikle sütun başlığı denilen çıkıntılı bir bölüm ile kaide adı verilen bir altlığa dayanan, düzgün yuvarlak…
  36. tamkelimesf.Ar.Bir bütün olarak ele alınan; bütün; tüm.
  37. taşımakkelimef.Bir şeyi, elinde, kucağında ya da sırtına alarak bir yerden başka bir yere götürmek.
  38. terskelimeis.eT.Güç olan her nesne.
  39. tertipkelimeis.Ar.Düzen; usul.
  40. tetavülkelimeis.Ar.Uzama; uzun olma.
  41. vurmakkelimef.eT.Elini veya elinde tuttuğu bir şeyi bir yere, birine, bir şeye hızla indirmek.
  42. yankelimeis.Taraf.
  43. yükseltmekkelimef.Yüksekliğini artırmak; yüksek konuma getirmek.
  44. zaviyekelimeis.Ar.Köşe.