müstakim

kelimesf.

Ar.ḳıyām > istiḳāmet > müstaḳim / müstaḳime

مستقيم مستقيمه

  1. 1

    Doğru; düz.

  2. 2

    mat.Bir doğru boyunca olan; doğru.

  3. 3

    mecaz.Doğru yoldan ayrılmayan; doğruluktan şaşmayan; hile bilmeyen; aldatmayan.