tertip

kelimeis.(-ti:bi)-bi

Ar.rütūb > tertīb

ترتيب

  1. 1

    Düzen; usul.

  2. 2

    Düzene, sıraya koyma; düzenleme.

  3. 3

    Sıralanış, düzenleniş biçii.

  4. 4

    Düzenleme; hazırlama.

  5. 5

    mecaz.Düzen; hile; komplo.

  6. 6

    Reçete.

  7. 7

    Bir ilacın belirli süre içinde alınacak belirli miktarı; doz.

  8. 8

    Bir hazır ilaç içinde pek çok ilaç maddesinin bir araya gelmesi.

  9. 9

    İmparatorluk döneminde, Mahmut zamanında kurulan Asakir-i Mansure-i Muhammediye içinde yer alan bir askerî birlik.

  10. 10

    as.eski. Bugünkü alay karşılığı askerî birlik.

  11. 11

    as.Askere alınma dönemi.

  12. 12

    mat.eski. Ordinat.

  13. 13

    matb.Sayfa düzeni; mürettibin yaptığı sayfa düzenleme işi.