1. ağızkelimeis.eT.Vücudun baş kısmının ön alt tarafında bulunan sindirim sisteminin başlangıcı, tat alma, nefes alıp verme ve konuşma gibi fonksiyonları yerine getiren…
  2. bağkelimeis.eT.Bağlamaya yarayan ip, tel ve şerit gibi düğümlenebilir nesne.
  3. dağarcıkkelimeis.eT.Meşin, bez veya dokumadan yapılan torba.
  4. değerkelimeis.eT.Alınıp satılabilen bir şeyin para olarak karşılığı; kıymet; paha; fiyat.
  5. dizikelimeis.eT.Bir ipliğe veya tele sıralanmış nesnelerin meydana getirdiği bütün.
  6. dizimkelimeis.eT.Dizi; sıra.
  7. durumkelimeis.eT.Belirli bir zaman kesiti içinde bir şeyi belirleyen nitelik ve şartların tümü; hâl; vaziyet; keyfiyet, (1935).
  8. düşükkelimesf.eT.Düşme eylemine uğramış olan; düşmüş olan.
  9. düşürmekkelimef.eT.Düşmesine yol açmak veya sebep olmak.
  10. ekkelimeis.eT.Bir nesnenin eksiğini gidermek için bitiştirilen parça; ilave.
  11. geçişkelimeis.eT.Geçmek işi veya biçimi.
  12. gelmekkelimef.eT.Bulunulan yere başka bir yerden ulaşmak; varmak.
  13. gövdekelimeis.eT.Bir nesnenin asıl ve önemli bölümü.
  14. güdüklemekelimeis.eT.Baş veya son tarafından bir veya birçok hecenin kaldırılmasıyla bir kelimenin kısaltılması.
  15. imkelimeis.eT.Anlamlı işaret veya iz.
  16. incekelimesf.eT.Kalınlığı benzerlerine göre daha az olan.
  17. kipkelimeis.eT.Kalıp; benzer; öğür; örnek, (1935’te yeniden).
  18. kökkelimeis.eT.Asıl; kaynak; temel. [Yüknekî]
  19. oluşkelimeis.eT.Olmak eylemi veya biçimi.
  20. sözkelimeis.eT.Bir duyguyu, bir düşünceyi dile getirmek için ağızdan çıkan sözcük, sözcük dizisi ya da cümle; laf; kelam; haber; mesaj; kelime. (sö:z)
  21. tanıkkelimeis.eT.Bir olayı gören ve bilen kimse; şahit.
  22. türemekkelimef.eT.Birdenbire ortaya çıkmak; oluşmak; meydana gelmek; peyda olmak.
  23. türetmekkelimef.eT.Bilinen bazı şeylerden hareketle yeni ve o ana kadar bilinmeyen bir şey ortaya koymak; oluşturmak; ortaya çıkarmak; meydana çıkarmak; yaratmak; icat…
  24. yapıkelimeis.eT.Barınma başta olmak üzere çeşitli amaçlarla kullanılmak için yapılmış her türlü mimarlık eseri; bina.
  25. yeğinkelimesf.eT.Zorlu; şiddetli; acımasız.
  26. yumuşamakkelimef.eT.Kolayca bükülüp biçim değiştirebilecek duruma gelmek.